Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ne kadar da sahtesiniz,
Yüreklerlerinize ilk dokunanları,
Bir pula satmayı nasıl başarıyorsunuz?

Mideme kramplar düşürenler,
Şimdi başka avlar peşindeler...

Zaman geçiyor;
Gözlerinin rengi grileşiyor
Umutlar uzaklaşıyor.
Biliyorum sevgili,
Sen beni unutuyorsun!
Oysa ne içtenlikle

Ölmeden ölesim gelir bu gece
Mezar kazar, avucuna alır ellerin
Elzem bir sızı olur mesafelerin
Razıyım son nefesim olsun gözlerin

Derya misali vururum kıyılarına

RENKLERİN ANASI

Seni sana nasıl anlatayım?
Sen, Mezopotamya uygarlığı,
Sen,
yediveren güllerin eseri,

RÜYAMA DÜŞTÜ

Dağıldı gecenin ortasında büyü
Gidişin ansızın rüyama düştü
Sıçradım uykularım bölündü
Bana geleceğin fikri hayaldi

Ayak izlerimden tanır beni
geçtiğim tüm yollar
Kulaklarıma şarkılar fısıldıyor rüzgar
rüzgâr gülleri döndürüyor sanki dünyayı
Aşk sarhoşu gecelerin karanlığına düşen
sokak lambaları titrek

Ressam düşünebilendir
Hayal edilemeyeni tuvale yansıtandır
Kavganın dışında, barışın içindedir
Fırçasını konuşturan, hayranlık uyandırandır

Ressam nedir?

Acılara alıştım
Yokluğuna alışamadım
Hasretine boyun büktüm
Sevgine eğildim
Seni canım diye bildim
Beni gözlerine gömdüm

Gülüşü çalınmış çocuklar
Işığı sönmüş güneşe benzer
Karanlığın içinde kaybolmuşlar
İbresi kırık / yön haritası belirsiz

Geçmişin hapsettiği bir gelecek

İz bıraktığınız hiç bir yol
Ayak seslerinizi unutmaz.
Güvensizlik, insanın ellerinden
Çaresizlikten başka
Hiçbir şey bırakamıyor