Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Tutsaklık dört duvar arası değil
Kafalardaki kronik dusuncededir
Özgürlük başa buyruk olmak değil
Gökyüzünde uçan kuşa özenmektir

Her insan biraz evren gibidir
Sırlarla dolu ahenk içindedir
Bazen tsunami olur yutar
Bazen sakin bir liman gibi sarar

Her insan biraz deniz gibidir

Duymasa da kulağım
Görmese de gözlerim
Koşup yürüyemesem de
İnsanım, insanız, insansın
Özgürlük engele takılmasın

Salkım Söğüt gibi
Uzanırım göllere
Yağmayınca yağmur
Kurur dönerim çöllere

Sahra çölünde

Kadının uzuvları günahtır
Sesi erkekleri ayartandır
Topluma bakılırsa şeytandır
Saçlarından asılır kadınlar

Kadınlar kadınlar yaralılar

Çığlık...

Sevgisiz insan sevgisiz aileyi,
Sevgisiz aile sevgisiz toplumu,
Sevgisiz toplum hastalıklı zihniyeti
ve çürümüşlüğü doğurur.

RÜYAMA DÜŞTÜ

Dağıldı gecenin ortasında büyü
Gidişin ansızın rüyama düştü
Sıçradım uykularım bölündü
Bana geleceğin fikri hayaldi

Ayak izlerimden tanır beni
geçtiğim tüm yollar
Kulaklarıma şarkılar fısıldıyor rüzgar
rüzgâr gülleri döndürüyor sanki dünyayı
Aşk sarhoşu gecelerin karanlığına düşen
sokak lambaları titrek

Ressam düşünebilendir
Hayal edilemeyeni tuvale yansıtandır
Kavganın dışında, barışın içindedir
Fırçasını konuşturan, hayranlık uyandırandır

Ressam nedir?

Acılara alıştım
Yokluğuna alışamadım
Hasretine boyun büktüm
Sevgine eğildim
Seni canım diye bildim
Beni gözlerine gömdüm