Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

BENİM ANNEM

Yeryüzünü sevgiye boyayan, yedi veren
Tılsımlı, sihirli bir değnek gibi büyüleyen
Zümrüdüanka misali küllerinden yeniden doğan
Dünyanın göğsünden çisil çisil akar benim annem

Beni bana bırakın

Zor zamanların koynunda büyüdüm,
Zümrüdüanka misali her defasında,
Küllerimden yeniden doğurdum kendimi.
Karanlığın belleğindeyken bile,

Henüz on yediydi benim yaşım
Ben kalbimden kurşunlanmıştım
Ecel değil düşmandır yani başım
Boğazıma dizildi ekmeğim aşım

İnce belli bardakta çay yudumlar gibiydi hayatın tükenmişliğini içmek...

Sanki dune gore bugün biraz daha yorgunum be anne.
Sanki bugün biraz daha yılgın bitkin ve caresizim anne.

BENİ SEVMENİ SEVDİM

Ben, senin beni sevmeni sevdim
Ansızın üşüyen kalbimi ısıtıp, sarmanı
Yorgun yüreğimi sevginle örtmeni
Omzumdaki yalnızlık yükünü almanı

Sen bakma öyle

Sen bakma öyle güçlü göründüğüme.
Aslında öyle göründüğüm kadar da,
güçlü değilim.

Aç gönül kapılarını sonuna kadar
Sana geleceğim Bal gözlüm...
Sırılsıklam aşkınla yıkanıyorum
Sevginle soframı kuruyorum
Hayata karşı tek huzurum
Artık aldırmıyorum

Ev dinya wêran kirinê
Perîşanî li me qewimiye
Mirin emrê Xwedê ye
Agir ket hundurê dilê me

Ağrıyan yanlarına inat gülebilmektir
Barış, düşmanlığı silip sevgi ekmektir
Acılara merhem diye mutluluk sürmektir
Barış, nefretin yerine umut ekmektir

Yer ile göğün arasında maviyi yakalamaktır

Barışa kan doğrandı
Yasamak için daha
Ne kadar öleceğiz?
Gün ağır yaralı
Kara cumartesi