Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Gözümde tütüyor o hallerin
Unutulmaz buğulu gözlerin
Hatırımda durur son sözlerin
Özledim özledim yâr özledim

Özledim özledim

Susturdum yalnızlığın hüznünü.
Büyüttüm besledim içimde seni...
Sancılanan yaşamın iç sesi gibi,
Özledim özledim seni...

Özledi yüreğim seni
Özledim canımda can olup,
Elleri sevgisiyle saran yar.

Güneş olup ruhumu ısıtan
Özledim kanat çırpan kalp atışlarımda ki;

Can gibi özledim

Acıtıyor bağrımı sebepsiz gidişin
Göz pınarlarımdan aktı özlemin
Hasretin içinde büyüdü sevdan
Damarımdaki kan gibi cansın

Ah be baba, gidişine alışamadım
ben daha
ya sen
sen bizsizliğe alıştın mı o meçhul yerde?

En zor zamanlarda bile
Umutlu olmayı bildik
Sevgi ile birbirimize sarıldık
Ne zor yaraları iyileştirdik
Kimseye edilmedik
Ağrıyan yanımıza rağmen

O, "Anne lütfen ölme!" diye haykırdı
Etrafındaki kalabalığa adeta yalvardı
Yakarışlarına vicdansızlar aldırmadı
Oy kadın, söyle bana nedir senin adın

Cennet anaların ayakları altında kaldı

Öyle dolu ki içim

Öyle dolu ki içim bu aralar;
Bütün kuşlar göç etmiş yüreğimin kertelerinde.
Mutlulukları çalınmış gözlerimin ferinde.
Sürgünler yemişim gönlümün kentinde.

Öz geçmiş

insan ne zaman kimlik bilgileri olmadan kendilerini tanıtabilirlerse, işte o zaman özgür bir kimliğe kavuşurlar.

Herkes kendisini kimlik bilgileriyle tanıtır, oysa insan, kimlik bilgileri olmadan da tanıtabilir kendisini. Örneğin; insan olma vasfıyla, duruşuyla, davranışıyla, karakteri ve kişiliğiyle de bir kimlik oluşturabilir...

At bir kahkaha çocuk!
Sabahın ayazına
içten olsun
ve tüm düşmanların