Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Barajı kurumuş Ardahan’ım
Cisil cisil ağlıyor kura nehri
Yazgısına küsmüş gelin gibi
Süzülür etekleri kura nehri

Kıvranır sinesinde dalgalar

Kurak topraklar

İrin akıyor dünyanın ağzından
Suların ayak izleri silinmiş
Göğsünü yırtıyor hırçın rüzgar
Birbirine karışmış kış ve bahar

Ateş topu gibi yağdı gökte bombalar
Kura nehri üzerinde uçuştu toz bulutlar
Nehrin suları kurudu yandı karıncalar
Dağıldı kara bulurlar kura da geldi bahar

Köprüsü kırıldı yarıldı kırık zamanlar

Sebepli
Sebepli sebepsiz/ebedi ezeli
Dünyaya geldim geleli
Ben kâinattı ve insanı sevdim
Kuşları avuçlarımda besledim

Sizin sarayda nedir durum?
Kuru ekmek arası mutluluk bizimki
Sarayın görkemli ihtişamı sizinki
Mecliste kuru gürültü var
Kuru ekmeğe talip halk
Sarayda zevki sefa var

Bir düş'ün eseridir acıyı umuda çeviren
Ismarlama değildir aşkın gerçek yüzü
Acıya boyanmaz içten doğan duygular
Gönülden yükselen sonsuz bir çığlıktır
Renklerin dansına şaha kalkan özdedir
Kusuru sevmektir kusursuz sevda

Ah be lavinya,
Demek bugün gidiyorsun, demek artık dönmeyeceksin?
Yüzüm yüzüne ömrümce hasret kalacak, öyle mi?
Ben şimdi bu kahrolası şehirde karanlıkta, tek başına mı kalacağım?
Seni bir daha hiç, hiç göremeyecek miyim?

Hani özgürlük hayallerimiz vardı
Hani barış kapımızı çalacaktı
Zalimin tüm zulmüne karşı
İnsanlık devrim yapacaktı

Bir parça sen olduysam ne ala bana
Üzerime giysem seni cesur Leyla
Ölümsüz olsam, sana benzesem sana
Tepeden tırnağa sen, sen olsam Leyla

Hiç kimse hiç kimseden ibaret değildir;
Ama ne aldığınız ve ne verdiğiniz önemlidir.
Söz konusu aşk ,sevda ise eğer;
Önce Züleyha olacaksın Yusuf için kör olacaksın.
Mecnun olup Leyla için dağları deleceksin.