Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Ezber bozanım oldu sevdan
İstanbul bende, ben sende sarhoşum
Benim şimdi ebedin ve ezelin
İçimde huzur var/kalbimde sen

Umudun ışığını yaktı gözlerin

Bazı kadınların gülüşü devrimdir
Cennettin sonsuzluğu gibidir
Bazı kadınlar şiirdir
O yürüdüğünde
Yollara serilir şiirler

Kadınlar!
konuşun yüksek sesli
giyinin mini etekleri
gezin geceleri
Sorun giyimde değil,
yüksek seste değil,

Güneş başkalarının ötüşüyle doğmuyor
İnsanların umutları var olduğu sürece
Dünya dönüyor
Sevgiyle umutlar yeşeriyor
Seviyorum işte

Köyün bağlarını feda ettin
Onlarca kat beton yığınına
Güzel anları bıraktın gittin
Ziyan eden şehirler uğruna

Ne tarla kaldı ne otu saman

İSYAN

İçimde mayın tarlası gibi büyüyen bir isyan var;
Yön haritası belirsiz, kılavuzunu kaybetmiş, Karanlığın içine düşmüş insanlık...
Cahil toplumların aydınlanması mümkün değil...
Mümkün değil karanlığı yarıp, aydınlığa çıkmak.

Yaşanmış bütün güzellikleri bir çırpıda siliyorsun, herşeyi ardından bırakıp yad ellere gidiyorsun, iyi düşün.

Gönül yurdunu, ana yurdunu bırakıyorsun, yabancı bir diyar, yalancı bir insana kucak açıyorsun, iyi düşün.

Düşün ki, ezeli seslenişi dudağından gülmek için, yaratılmış olan diğer insanların güzelliğini görmüyorsun, iyi düşün.

İyi ki doğdun, iyi ki varsın sen!
Kendini çok sev, kendin için yaşa
İyi ki doğdun iyi ki varsın sen!
Aklında kalmasın ne dert ne tasa

Kötü söz kötülük edenin duyma

Yorulduk: Siz biz/biz siz olamayız
Biz yanan/siz yakan oldunuz
Yorulduk: Bir yaktınız/bin yandık
Geçip karşıya seyre daldınız
Yorulduk: Yanmayı sizden öğrendik

Gel etmeyin/eylemeyin
Nefret ekip/zulüm biçmeyin
Kırmayın/dökmeyin/incitmeyin

Yenin içinizdeki düşmanı
Bırakın galip gelsin güzellikler