Kelebek ömürlü
Çatlamış topraklar suya hasret
Boy vermez fidanlar sararmış
Güller boyun büker güneş üşür
Kelebek ömürlü kayıp mevsimler
Sevdaya tutuldu bu garip gönül
Hasretinden deliye döndü bülbül
Güneşe tutkundu bahçedeki gül
Kelebek ömrümü sarsan ne olur
Çok koşuşturdum peşinden çok
Yüz vermeyince yüreğime değdi ok
Günler ardı ardına geçti karnı hep tok
Bir sans ver kaybedecek birşey yok
Kelebek ömürlü yar
Kêliya dawî ya jiyanê
Stranek bi zimanê minê
qedexekirî ve zeliqî ye
Nav bi te dest pê dike, bi te diqede
Mirin, sirgûn kirin
Tu hêjayî jiyana min î
Evrenin boşluğuna düşmüş gibiyim
Dinmez sancısı göğsümün
Sis bulutu çökmüş göğümün
Al renkleri solmuş yüzümün
Kırılmış dört bir yanı ferimin
Yazıldı bir kalemde fermanım
İlmek ilmek dokundum sevda masalını
En güzel renklere boyadım odalarını
Pembe düşlere açtım yürek kapılarını
Yine de dindiremedim karın ağrılarını
Gecenin esmer gülüşleri düşüyor üstüme
Çiseleyen yağmur taneleri damlıyor tenime
Sabahın kızıl göğsüne uzanıyorum sere serpe
Göz bebeklerinin içinde eriyorum kârtenem
Gecenin esmer gülüşleri düşüyor düşüme
Çiseleyen yağmur taneleri damlıyor üstüme
Sabahın kızıl göğsüne uzanıyorum birtanem
Göz bebeklerinin içinde eriyorum kartenem
Kurduğu saatte gözlerini güne açan
Tıpkı bir çalar saat gibi dakikti güne
Gün ağır yaralı ve kapkaranlıktı
Ruhum iki taş arasında eziliyordu sanki
Bir can gidiyordu bendeki bende
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...