Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Aşkın dibi.
Zigzaglar çizen bir yolculuktu bu
Siyaha çalan griden bir ezber bozan
Köşeyi dönen!
Düşten…
Üşüten…

AŞK

Aşkın ateşine düşmeden, aşkın tadına varamazsınız...

Önce yaraları sarmalı, iyileştirmelisiniz.

Hayatı dilediğince yaşa şeker tadında
Sar kollarını umuda boya yarınlarını
Hüznü, hasreti, özlemi sav başında
Her renkten aşka beze gönül kuşlarını

1-adam
ILık bir rüzgâr saçlarını okşuyor.
Bir keman virötözü gülüşünü öpüyor.
Hüzzam bir fasıl resitalinde adın geçiyor....
Her notada, her tını ve ezgide yine sen....
Sen olmayan hiçbir yer de yokum ben!

Çalmaya görsün kapını aşk
Sihir gibi, pat diye düşer içeri
Olu orta dağıtır yüreğini
Seyre dalarsın bıraktığı eseri
Baştan yazar kaderini

Ey asi asalet;
Gençliğini, güzelliğini kaybediyorsun;
Dalından koparılan yaprak misali,
Oradan oraya savruluyorsun...
Özgür bırak yüreğini de, aşka doysun.

Güzel Aze!
Gülüşü devrim yapan Aze..!
Yanağında çiçek çiçek bahar
Dudağında bir mühürdür aşk
Unutulmaz kırlangıç misali...

Çiçek açmış dağlarında
Umut vardır bağlarında
Sevgi ekmiş yanağında
Bahar gelmiş yaylasında

Kar yağıyor kar yağıyor

Dağ eteklerinde çiçekler dökülüyor yamacına
Yatak serer börtü böcek yuva yapar koynunda
Havası sert, insanı mert huzur kokan Ardahan’ım
Ardahan’ım Ardahan’ım bağrımda açan baharım

Kazı koyduk baskıya, soğuk içtik ayranı yayıkta

Güneşi içen çocuklar büyür Ardahan'da
Yağmurlar çiselerdi bulutlar göz kırptığında
Başaklar boy verirdi gökkuşağı açtığında
Bir sevda türküsü çobanın kavalında