Derya Avşar Şiirleri - Şair Derya Avşar

Roja me bû berf û hevî
Ava me bû çem û kanî
Tu ji li derde mîn zanî
Ev xerîbî ji pir zore

Meçe meçe, keçê meçe

Tüm gerçekler vicdan eleğinizden geçer.
Eğer bilseydiniz; Yaratıcınızın tek değil her şey olduğunu;
o zaman her şeye imtina/iman ederdiniz

Bir çiçeğin ya da canlının toprağı nasıl yarıp umutla

Yıllar aldı başını geçti boşa
Elde geriye ne kaldıysa yaşa
Zaman bakmaz ki asla boya posa
Cellat kapını çalsa yanma boşa

Şiir olur gözlerin
Tüm yollar sana çıkar dize dize...
Ve mısralar da bir yangın başlar...
___________//
Cayır cayır yanar ağaçlar

Yaralarım sızlar
El sürmeden kanayan dertlerim var
Kabuk bağlamaz yaralarım sızlar
Dinmeyen derinden sancılarım har
Kabuk bağlamaz yaralarım sızlar

Yar elinden

Sanma gönül mutlu oldu
Mutlu masal sonu buldu
Dalda taze güller soldu
Felek saçın başın yoldu

Haykırdım dağlar duy sesimi
Yıllar geçti yâri görmeyeli
Ömür bitti sevdam bitmedi
Gözümde hayalin gitmedi

Bahar geçti karlar eridi

Yaşadığım kentte; binalar yüksektir.
Toprak kokusu, kuş sesleri azdır.
Arabaların egzoz dumanı vardır.
Ağaçlar, fidanlar, ormanlar azdır.

Yaşadığım kentte; zengini çoktur.

Cemre düşüyor yüreğime
Adın yasaklıdır dilime
Sürgüler çekildi gözüme
Sen gel de çözülsün yasaklar

Bedel biçtiler şu ömrüme

Bu dünya son bulsa
Umutlu, mutlu çocuklar
Yeniden doğsa…
Ağlayan çocuklar uyusa