Hiç bir yol çıkmaz değildir
gidebilen için
mutlaka bir çıkış vardır.
Hangi yolda başlarsanız başlayın
aynı yöne varırsınız çünkü
Yine mi yoksulların çocukları peşkeş çekildi
puştların saltanatı uğruna?
Yine mi darağacında asılsın diye
ferman geldi bir paşa da?
Yetişemedim
Yarım bırakılan gülüşün ardında yürüdüm
Çoştum çoştum umutların yolunu bulamadım
Elzem düşlerin doruklarına çiçekler bezdim
Aklından bile geçirme gitmeyi
Hasretin içimde açar yarayı
Duymak istemem ki senden vedayı
Sen gidersen dünyam başa yıkılır
Yıkma canan yıkma başa dünyayı
Yeni bir dünya
Puştun puşta secde ettiği bir dünya bu sevgilim
Daha çok, çok sevmeliyiz
Hiç durmadan kahkahalar ile gülmeliyiz, karanlığı aydınlatmalıyız
Bahçelerimizde rengârenk çiçekler açmalı,
YOKLUĞUN
Yokluğunun olduğu yerde
Tüm benliğimi sarıyor çaresizlik
Histerik bir zaman belleğinde
Yitip gidiyorum azar azar
YOKLUĞUNA DÜŞTÜM
Sıtmalı zamanların koynunda,
Yalnızlığına düştüğüm bir uçurumdu yokluğun.
Yokluğunu içiyorum yalnızlığın deryasında,
Her gün gelirsin diye türlü yalanlarla avuttum kendimi...
-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...