"Şair hırkalı çocuk" dediler adına
Şiir yüklü/al yanaklı doğdu tüm çocuklar
Ne güzel bir ünvan, yüreklerde mihman olmak
Çoğalmak/ezelden ebede yol almak
Geçtiği yollara şiirler dökmek
Şairleri küstürmeyin
Şiirleri kanatmayın
Onlar ki, bir toplumun dili
Duyguları
Hisleri
Kurşungeçirmez elleri
Oy!
Sevmişim seni kewok
Bir yanım dicle
Bir yanım zilan
Yani başımda durur
Kalleş bir kurşun
Salkım Söğüt gibi
Uzanırım göllere
Yağmayınca yağmur
Kurur dönerim çöllere
Sahra çölünde
Ne kadar da sahtesiniz,
Yüreklerlerinize ilk dokunanları,
Bir pula satmayı nasıl başarıyorsunuz?
Mideme kramplar düşürenler,
Şimdi başka avlar peşindeler...
Zaman geçiyor;
Gözlerinin rengi grileşiyor
Umutlar uzaklaşıyor.
Biliyorum sevgili,
Sen beni unutuyorsun!
Oysa ne içtenlikle
RÜYAMA DÜŞTÜ
Dağıldı gecenin ortasında büyü
Gidişin ansızın rüyama düştü
Sıçradım uykularım bölündü
Bana geleceğin fikri hayaldi
Ayak izlerimden tanır beni
geçtiğim tüm yollar
Kulaklarıma şarkılar fısıldıyor rüzgar
rüzgâr gülleri döndürüyor sanki dünyayı
Aşk sarhoşu gecelerin karanlığına düşen
sokak lambaları titrek
Kadının uzuvları günahtır
Sesi erkekleri ayartandır
Topluma bakılırsa şeytandır
Saçlarından asılır kadınlar
Kadınlar kadınlar yaralılar
Çığlık...
Sevgisiz insan sevgisiz aileyi,
Sevgisiz aile sevgisiz toplumu,
Sevgisiz toplum hastalıklı zihniyeti
ve çürümüşlüğü doğurur.




-
Halil Doğan
Tüm YorumlarKalemine yüreğine sağlık...