Dağlar Özügüç Şiirleri - Şair Dağlar Özügüç

Yoruldum ama hiç bir şeye değmedi
Hayatı güzelleştirmek için çabaladım olmadı
Bu saatten sonra pişmanlık fayda etmiyor
Eski hep özleniyor ama yaşanmıyor

Yüksekte uçmak için güçlü kanatlara
Dayanmak için düşlere ihtiyaç vardır
Bazen giden gider, gittiği gün de biter
Arkasından esağmesi okunmaz
Gerçek seven gitsede hatırası asılı kalır

Çok uğraştım ama sana ulaşamadım
Ben duygu seli içinde yüzerken
Sende bir yağmur damlası görmedim
Karşılık göremez isem dayanamaz giderim

Çok eski zamanlardı
Eski ama çok da güzeldi
Hele sevmeleri sessiz
Yanmaları sebepsizdi
Ne gösterişe gelirler
Nede gerekçeleri vardı

ESKİ BİR MASAL

Eski bir masal fısıldandı dağlara
Gece karanlığı çöktü şehrin üstüne
Koca şehir bir anda susmuştu
Rüzgâr mırıldanırken şarkısını akasyalara

Sisler bulvarında parlayan
Bir çift göz gibiyim yolumu arıyorum
Geçiyorum aynaların arasından
Kırık gölgeler beni karşılıyor

Bu gün sokakta çok eski bir şiir gördüm
Mısra mısra yürüyorlardı
Oturdum bir köhne banka
Seyrettim onları hayranlıkla
Hayata güzel bakıyorlardı

Mevsimlerin suçu yok
Kardan kıştan başka gün mü gördük?
Bir nağme olduk yollara döküldük
Gidecek başka limanımız mı kaldı?

Ben çok şey yaşadım çok şey de gördüm
Bu arada benimde birikti eskilerim
Onları hep bir dolapta saklarım
Değerlidir benim o eski dediklerim
Bir bir biriktirdiğim kadim hatıralarım
Onlar beni ben yapan hayallerim

Ben alışığım eski usul sevmelere
Penceresinden sallanan mendillere
Kara trenin karasına inattır
Bizim sallanan beyaz mendiler
Ne o öyle bir küsüp bir barışmalar
Kıyabilir mi? insan candan sevdiğine