Sarıkamışta kar yağıyor kar
Çıplak tepeler üstüne
Karlar içinde bir güzel gelin
Savuruyor eteklerini yağan kar üstüne
Tipi esiyor bir o yana bir bu yana
Yolu gidiyor doğruca tepe üstüne
Bu kadar dert fazla gelir bir insana
Birazını da sen al sende kalsın
Dert pazarında ortalık biraz ferahlasın
Varlığın da biraz işe yarasın
Kendimi bildim bileli biz birlikteydik
Yanlız yaşamayı hiç bilemedik
Ne yesek ne yapsak beraberdik
Yalnız kalınca ben yaşayamam ki
Şimdi kolum kanadım kırık
O olmadan nefes bile alamam ki
Dünde kalanlar yarınlarına sahip çıkamıyorlar
Tutunamadıkları dalda hayat bulamıyorlar
Mesela siz bir sevda uğruna
Salkım söğüt olup eğildiniz mi hiç
Yada başı bulutlarda mağrur bir çınarken
Yapraklarınızdan dökülürcesine ağladınız mı
Biz sessiz de seve bilen
Hiç yormadan, incitmeden
Ürkütmeden bekleyebilen
Geniş yürekli adamlardık
Hep güzel sevmekten yanaydık
Say ki ben yokum
Yaseminler açacak mı baharda
Kuşlar ucacak mı bahçemde
Yar gececek mı kapımdan
Görebilecek miyim onu yerin altından
Umudu olmayanın cesareti olmaz
Cesaretten yoksun bir aşık
Gülmeyi sadece bir alışkanlık sanır
Oysa gülmek,
Hakikate dönen düşlerimi biraz olsun hatırla
Suç sabit artık karar için son celsedir
Bu hazin İnfaza yürekler dayanmaz asla
Kim durupta bakacak bu zifiri karanlıkta
Sevgi diz çökmüşse sultanlar bile ayakta duramaz
Şefkatın engin kubbesi sarsılır
Hoşgörü yoksunu iktidarlar yıkılır
Rüzgâr ne kadar sert eserse essin
Herkesin sevgi yolunda
Heybesinde bir şeyler var
Ama yaşanan hayatlar gibi
Yorumular da biraz farklı olur
Sevmeyi bilen birileri var
Birde onu hiç bilmeyenler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!