"Kimi pasını döker toprağa, kimi
yaprağını; insan ise sakladığı çiçeği
kırar dalından..."
AİK
Balkondaki çiçek köşene beni de ek:
Saksıya nazlı bir begonya,
Teneke yağ kutusuna sardunya,
Büyük kovaya kaynana dili,
Leğene hercai menekşe...
Kimi pasını döksün toprağa,
Kimi yaprağını.
Ben de bırakayım bir kenarına
Kırık dalımı.
Artık neye dokunsa,
Çiçeğe duruyor elleri.
Kayıt Tarihi : 23.10.2026 21:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Balkonun bir köşesinde, evin sahibinin kendi elleriyle oluşturduğu mütevazı bir sığınak yer alırdı. Plastiği solmuş bir saksıda nazlı nazlı salınan bir begonya, rengi atmış bir teneke yağ kutusundan coşkuyla taşan kırmızı bir sardunya, boyu uzamış büyükçe bir kovada gururla duran kaynana dili ve eski bir leğene sığışmış hercai menekşeler... Hepsi de lüks seralardan değil; komşu kapılarından istenmiş birer çelikten, kırık daldan köklenmişti. Kimi rüzgârda yaprağını dökerdi toprağa, kimi zamanın pasını... Ama hiçbiri durduğu yeri yadırgamaz, sığındığı kapta yaşama tutunurdu.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!