Saray Köşesi Şiiri - Kasım Kobakçı

Saray köşesinden riya yazanlar,
Zorbalar izniyle sefa bozanlar,
Kamu değerini ezip tozanlar,
Gruptan gruba geçiş yaparlar.
*
Cahilin velisi sanat lideri,
Yurttaşın onlardan uzaktır yeri,
Pinokyo tiyatro siyah mermeri,
Kılıktan kılığa girip akarlar.
*
Bülbüller kargaya evrilir anda,
Haklının neşesi bitti bak canda,
Ekipler düello eder ilanda,
Cahilden sapıktan fikir sorarlar.
*
Kurumun kalbine silahlar konmuş,
Topraktır diyerek hedeften vurmuş,
Yoksulun payını yiyip kudurmuş,
Sıradan saraya akıp coşarlar,
Cezayı mahşerde elbet tadarlar.
*
Milletin başındadır dolandıran,
Hücrede kelepçeli gece duran,
Gafleti de hemen haine sunan,
Hangi cesaretle başta kalırlar.
*
Avamlar safında bilim öncüsü,
Toplumun derinden kanayan süsü,
Oyunlar merkezi şehir köprüsü,
Kıyafet değişip hemen uçarlar.
*
Keklikler baykuşa evrilir kışta,
Garibin sevinci bitiyor dışta,
Gruplar düello eder yarışta,
Faydasız fakirden cevap umarlar.
*
Binanın merkezi ticaret dolu,
Tepeden inerek şaşırır yolu,
Ezilen insanın büker sağ kolu,
Takımdan takıma sekip zıplarlar,
Hüsranı kıyamet günü yaşarlar.
*
Gizlice anlaşıp hedef çizenler,
Cenneti satarak kural ezenler,
Fakirin üstüne basıp gezenler,
Yollardan yollara adım atarlar.