Celil Çınkır Şiirleri - Şair Celil Çınkır

Yüreğimde kök bağlayıp can verdi
Mısralara uyak oldu bilmedi
Tarifi imkansız heyecan verdi
Güller ona duvak oldu bilmedi

Nazında çok sağlam aşkta mayaydı

İnsanlık tarihiyle, birlikte kuruluşu
Dinler ve diller kenti, Midyat’a selam olsun
Altmış beş asır önce, tescilli varoluşu
Dinler ve diller kenti, Midyat’a selam olsun

Doğusunda İdil var, Gercüş’se kuzeyinde

Sevgili üstadım, Aşık Feymani
Sözün erbabısın, yalan dünyada
Kırkaltı zamanlı, otuz kapılı
Cüzün erbabısın, yalan dünyada

Dile meyletmezsin, sele dayanmaz

Annem akşam üstü geldi haber
Kırıldı kolum kanadım
Biçareyim yoksun artık
Nefesin yok kokun yok
Şefkat dolu yüreğini
Bırakarak gittin annem

Bu şiirin hikâyesi: 2014 yılında hacca giden bir Allah dostu için dua kabilinden bir şiir yazmam istenmişti. Sürçi lisan ettiysem af ola. Rabbim inşallah o kutsal toprakları görmeyi bizlere de nasip eder. 2015 yılı hac mevsiminde Vinç kazasında hakka yürüyen tüm hacı adaylarımıza Allah’tan rahmet diliyorum.

El açtım yalvardım Hakka
Lebbeyk Allahümme Lebbeyk
Lebbeyke lâ şerîke leke Lebbeyk
Nasibimde oldu Mekke

Ateş koydu, yâr sinemin üstüne
Söndürürüm dedi, gidiş o gidiş
Reva görmez nârı seven dostuna
Eriyorum dedim, beni duyan kim

Umutları yükleyerek yüreğe

Gözlerimde sürgün var, saatler sıfır iki
Aklıma demir attı, düşlerin mandırası
Akrepler kol geziyor, kirpikle kaş arası
Uykular tana rehin, gözlerim dalmıyor ki

Zifiri karanlığa yağmur çiseliyorken

“Sarı sıcak sararıp kalmaz
Kara gün kararıp kalmaz
Yıldızlar boyun bükse de
Nurlanır morarıp kalmaz”
Diyordu Lâedri imzalı bir dörtlükte

Kıskanmalı onu dağlar, pınarlar
Belinde, düzünde ceren olmalı
Sırçalı köşklerde sırlı hayatı
Dilinde, sözünde kuran olmalı

Bilinmeli soyu bir kaç asırdan

Yüzünü görmeden geçerse hafta
Üzülür gözlerim özletme n’olur
Hayallere kanmak kalırsa lafta
Büzülür gözlerim özletme n’olur

Bozdurmaya görsen kaşlara tövbe