Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ne zormuş insanın hayale dalması,
Gerçekte hiç olmayanı,
Varmış gibi sanması.
Havanda su dövmesi,
Ama bunun farkına bile varamaması...
***

Kapasam gözlerimi,
Sıyrılsam bedenimden,
Bir anda yanında olsam.
Güzelliğini seyre dalsam.
Uzanıp ellerini tutsam,
O an için ürperse,

Hayal ile Gerçek arasında yaşanır aşklar,
Bir rüyaydı desen, kalbin inanmaz,
Gerçekti desen yanında bulunmaz.
Gel-Git ler arasında geçer ömür,
Gel desen kalbin dayanmaz.
Git demeye ise dilin varmaz,

Hayat böyle bir şeydi işte,
Vaktiyle,
Dünyayı versem yetmez dediğine,
Gün gelip,
Selam dahi vermeye değmez diyorsun,
Bir zamanlar tüm kalbinle sevdim dediğine,

Ellerimde ellerin, nefesimde nefesin,
Yanımdasın ya sevgili,
Bu gönül dünyaları neylesin,
Hayat durmuş, saatler susmuş,
Kalbim atmayı unutmuş,
Bu ne saadet sevgili,

Hayatı paylaşmak,
Sadece neşeyi kederi paylaşmak değil ki,
Öyle hastalıkta sağlıkta beraber olmak,
Varlıkta yoklukta birlik olmak hiç değil.
Hayatı paylaşmak,
Ölüm seni ayırana kadar beraber olmakta değil.

Hayat ne garip;
İnsanın olmaz dediği;
Her ne varsa oluyormuş.
Unutmam dediğini unutuyor,
Yaşamam dediğini ise yaşıyormuş.
Umudun bittiği yerde,

Hayat ne tuhaf,
Yaşadığını sanıyor yaşamıyorsun,
Ölmeyi diliyor ölemiyorsun,
Gülmeyi istiyor gülemiyorsun.
Sevdiğini söylediğinde ise sevilmiyorsun…

Hayat sana güzeldi,
Sen de bana.
Kader sana gülerdi,
Sen de bana.
Bu yüzdendir sensiz hayatı sevememem.
Bu yüzdendir yokluğunda gülememem.

Biliyor musun?
Hayır bilmiyorsun...
Çünkü bilsen bulut olur ağlardın,
Yağmur olur yağardın.
Şimşek olur çakardın,
Kör olsan dönüp bakardın.