Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Haklıydı...
Her şey değişti.
Ne o bildiğim kişiydi,
Ne de ben eski bendim.
Demek ki;
Sabrın da bir sonu varmış,

Hani görünce yüzün gülerdi.
Hani kalbin sana durma koş derdi.
Hani her anımız ömre bedeldi.
Bu söylediklerin yalan değil de ne...
***
Hani bensiz hayat anlamsızdı.

Yüreksizsin yürek sızım...
Gözün yok görmezsin,
Kulağın sağır işitmezsin.
Merhamet etmez,
İnsafa gelmezsin.
Ölüyorum desem,

Her acıya dayanacak gücü bulurken kendimde,
Tek bir sözüne kırılıp ağlıyorsam,
Kurşun işlemeyen,
Korku bilmeyen sinemden,
Tek bir bakışına vurulup dağılıyorsam,
Yere göğe sığmaz iken,

Say ki bir defa sarılsan,
Bir insanın hayatı kurtulacak.
Tut ki bir kere öpsen,
Bir ceset can bulacak.
Buna da mı değmez...

Ey gönül;
Sevgili der ki;
Sevdiğin için sevilmez,
Değer verdiğin için;
Kıymet verilmezmişsin.
Yakın olduğun için görülmez,

Bana iyilik dileme...
Kendine iyi bak da deme.
Çünkü her ne etsem,
İyi olamıyorum.
Aynadaki bana bile,
Dönüp bakamıyorum.

Ne söylesem suç.
Ne yapsam kabahat oluyordu.
Ben anlamak istemedim ama,
Aslında o zamandan belliydi.
Artık beni sevmiyordu.
Otursam kızıyor,

Sana kolay gibi görünen,
Bana nasıl zor bir bilsen.
Görünürde ateş diye bilinen,
Gönülde nasıl kor bir bilsen...
İnan dayanamaz gelirdin,
Halimi bir görsen...

Sen benim söyleyemediklerimi bir bilsen,
İnan hiç düşünmez koşardın,
Halimi görsen,
Cennet öylesine yakın ki,
Bir kez sevdiğini desen,
Ah be sevgili,