Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Senin dinlemeye yüreğinin dayanmadığını,
Ben her gece yaşıyorum.
Senin okurken içinin ürperdiğini,
Ben hece hece yazıyorum...

Henüz bitmedim...
Doğru eksildim,
Doğru yıprandım,
Defalarca yerlere düştüm,
Defalarca çamura bulandım.
Horlandım, azarlandım.

Aklımda hep aynı sorular.
Yüreğim başıma gelenlerden,
Sadece beni suçlar.
Ey sevgili,
En sevgili,
Tek sevgili...

Acımı ilk seninle paylaşıyordum.
Mutluluğumda önce sana koşuyor,
Korktuğumda yanımda ol istiyordum.
Sen bilmiyordun ama,
Ben sana gelmek için,
Hep bir bahane arıyordum.

Hep ile hiç arasında tükendi ömrüm.
Sevdiğim hep oldu ama sevildiğim hiç.
Hasretim hep oldu lakin vuslatım hiç.
Kalbimde hep oldun olmasına da yanımda hiç.
Ve ben hep oldum sevgili ama sen hiç...

Sende sevdiğim ne varsa,
Hepsini onlar aldı.
Bana ise sadece,
Uzaktan seyretmek kaldı.

Geç oldu...
Artık gitmem gerek.
Şimdi sen nereye diyeceksin,
Haklısın aslında,
Evim barkım sen olmuşken,
Gidecek yerim mi var...

Ben; hep duygularımın peşinden sürüklendim,
Sen; her zaman aklını dinledin,
Ben; sabırsızdım bekleyemedim,
Sen; garanticiydin benimle gelmedin,
Ben; sevgiden öte yol var mı?
Durma dedim,

Bu gece, hüznüm boyumdan büyük,
Sevdam omuzlarımın taşıyamayacağı bir yük,
Bu gece bana sabah olmayacak,
Ama unutma sevgili,
Bir daha senin de yüreğine güneş doğmayacak.
***

Beklemeye tahammül kalmadı.
Bilesin ki;
Bu gemi bu limandan ayrılacak.
Ya benimle gel,
Aşka yelken açalım.
Ya da sen kal,