Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Hiç yanımda yoktun ama,
Her an her saniye yüreğimdeydin.
Belki uzaktaydın ama,
Aldığım her nefeste aklımdaydın.
Şimdi tutmuş güya gidiyorsun.
Bir de giderken bitti diyorsun.

Her âşık;
Sevdiğinin dilinden döküleni değil,
Kalbinden geçeni bilir,
Sevdiği nerede olursa olsun,
Uzağında değil, yanında olur.

Ey sevgili;
Şefkatin de hoş nefretinde.
Zulmün de güzel merhametinde.
Sitemin başka tatlı,
Küsmen başka.
Her halin ne de güzel yakışıyor aşka.

Evet, her şey değişti anne, neden diye mi soruyorsun...
Çünkü kimseler kıymet bilmez oldu, biz demeyi unuttu.
Senin zamanın gibi etraf sevgi kokmuyor.
Çiçekler sokakları süslemiyor.
Yeşil sadece resimlerde kaldı, siyah tüm yürekleri kapladı.
Aç kalınca kapını çalan, hasta olunca halini soran kalmadı.

Her veda böyledir aslında,
Kabullenemezsin.
Dilin güle güle dese de,
Yüreğe söz geçiremezsin.
Bakakalırsın ardından,
Sanki her an girecekmiş gibidir kapından,

İnan bana bensizken herşeyin olsa,
Benimleyken hiçbir şeyin kadar etmez.
Ve yokluğumda saatler geçmezken,
Varlığımda bir ömür sana yetmez.

Ben seni güzelim ta yıllar öncesinde,
Belki dünya gözüyle,
Seni hiç görmeden sevmişim.
İhaneti bilmediğim,
Elime başka bir elin değmediği zamanlarda,
Her türlü şehvetten,

Dedim ki kalbime;
O kendini çok seveni kaybetti,
Sen başkasını,
O kendine ait olanı yitirdi,
Sen ise başkasına,
Dedi ki;

Ne zaman adını ansam,
Bir yıldız düşer gökyüzümden,
Ne zaman gittiğini hatırlasam,
Bir çiçek daha solar gönül bahçemden.
O anda güneşim benden saklanır.
Bir fırtına çıkar ve her yer aynı anda kararır.

Bir acı kahvenin kırk yıl hatırını biliyorsun da,
Tatlı dilimin,
Seven kalbimin hiç kıymeti yok mu?
Dudaklarına değen o kahveye,
Kırk yıl kıymet veriyorsun da,
Ben kalbine değmişim,