Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Hiç mi için sızlamadı;
O sözleri bana söylerken.
Yüreğin de mi yanmadı,
Seni sevmedim derken.
Ben açıpta kollarımı,
Seni beklerken,

Bazen diyorum ki hiç yaşamasaydım,
Nasıl olsa zaten bilmiyordum aşkı.
Tanımasaydım seni, görmeseydim gözlerini.
Hayatı bildiğimden ibaret sansaydım,
Aşkı sadece kitaplarda okusaydım.
O zaman dayanmak daha kolay olurdu.

Ey kalbim;
Hiç bir aşk bir başına yaşanmaz.
Bil ki hiç bir yola, yalnız çıkılmaz.
Bu dünya da,
Her şeyin bir tamamlayanı var.
Yarım kaldım diye üzülme.

Sildim için rahat olsun.
Anıları aklımdan,
İsmini rehberinden,
Resmini albümümden,
Sevgini kalbimden,
Seni ömründen...

İçmeden sarhoş olunur mu diyordum,
O zaman sevda neymiş bilmiyordum.
Şimdi ayılmak için kadeh kadeh içiyorum,
Ama içtikçe kendimden daha çok geçiyorum.

Gitmeden menzile varılır mı diyordum,

Kim bilir; belki de haksızlık yapıyorum sana,
Sevilmenin sevmekten zor olma ihtimali de var...
Ben aşkından yandığım için kızıyorum ama.
Yakmanın yanmaktan zor olma ihtimali de var...

Belki senin de vicdanın sızlıyordur kim bilir,

İki çeşit erkek vardır;
Sevdiği mutlu ettiği için onu seven,
Bir de sevdiğini mutlu etmek için seven.
Ve iki çeşit kadın vardır;
Sevdiğinin her istediğini yapmasını isteyen,
Bir de her istediğini yaptığı için onu sevmeyen...

İki çeşit erkek vardır;
Kendini mutlu etmek için birini seven,
Bir de;
Kendisi mutlu etmek için birini seven…

Ve iki çeşit kadın vardır;

İkimizde çok acı çekiyorduk.
Ben sevilmeden sevdigim için,
O, sevmeden sevildigi için,
Ama ben sevmekten vazgeçemiyordum,
O, sevilmekten.
Çünkü ben sevmeyi seviyordum,

İkimiz de vazgeçtik...
Önce kendimizden,
Sonra sevgimizden...
Aynı anda uzaklaştık...
Önce gözlerimizden,
Sonra gönüllerimizden.