Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bu gece, hüznüm boyumdan büyük,
Sevdam omuzlarımın taşıyamayacağı bir yük,
Bu gece bana sabah olmayacak,
Ama unutma sevgili,
Bir daha senin de yüreğine güneş doğmayacak.
***

Hadi sevdam kalk,
Kaldığın gönül bize dar,
Kıymet bilmez, halden anlamaz bir yârin var.
Sevmek tek başına bu zamanda yetmiyor,
Her ne yapsan da taş kalplere fayda etmiyor...

Ben giderken,
Senden de bir parça kopup gitmiyorsa,
Boş yere âşık oldum demeyeceksin.
Ben gelirken,
Yüreğin bayram yerine dönmüyorsa,
Boş yere kalbime ümit vermeyeceksin…

Öyle bir haldeyim ki,
Ne anlatması mümkün,
Ne dinlemesi.
Ne kalması mümkün,
Ne de gitmesi...
Öyle bir yerdeyim ki;

Bugün de bakmadı yüzüme, nasılsın diye sormadı.
Öylece geçip gitti yanımdan, ya yine beni görmedi,
Ya da bana bakmaya lüzum dahi görmedi...
Gidecek yerim de yok...
Kapısını çalmaya desen, ona hiç cesaretim yok,
Ah ulan akılsız kafam ne vardı biraz alttan alsam,

Bugün efkârlıyım sevgili;
Kibrit atıp güneşi yakasım var.
Bir tas su alıp,
Denizi yıkayasım var.
Efkârlıyım işte sevgili;
Öyle ki;

Sen hiç konuşmasan,
Ve sürekli sussan da,
Benim en güzel sözümdün.
Beni hep hüzünlü görsen,
Ve mutsuz olduğumu düşünsen de,
En gönülden gülen yüzümdün.

Bu kaçıncı bekleyişim.
Bu kaçıncı gelmeyişin.
Kaçıncı yok deyişin,
Kaçıncı sevmeyişin...
Kaçıncı yanışım,
Kaçıncı yanılışım,

Bu kadardı işte;
Geldi, yaktı ve gitti.
Başladı, yaşandı ve bitti.
Bir hayaldi uyandım.
Bir rüyaydı aldandım.
Yalanı gerçek sandım.

Yaprak dahi hakkını ararken rüzgârdan,
Dalından kopmasına sebep diye,
Bu kalp susar mı sanırsın,
Aşkından döndü diye deliye,
Sakın dünya düzenine kanma,
İlahi adalette böyle olur sanma.