Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Sustum,
Dinlemiyorsun diye kalbimin sesini,
Sustum,
Duymuyorsun diye biraz olsun beni,
Sustum,
Anlamıyorsun diye sana olan sevdiğimi,

Susun;
Konuşmayın ne olur, kalbim uyuyor,
Fısıltıyla anlatsanız dahi o sizi duyuyor.
Sakın ama sakın sevgilinin adını anmayın,
Kaybı henüz çok taze,
Hemen unutur sanmayın.

Tabipler çare arar yarama benim,
Sanırlar ki ben derdime derman isterim,
Dostlar ''geçmiş olsun'' der, ben başımı eğerim,
Sanırlar ki şifa bulmaz yaram, geçip gitsin isterim.
Oysa ben yaramı da,
Yârimi de herkesten çok severim.

Tamamla beni...
Öyle ki;
Bir yarım sen,
Diğer yarım ben olayım.
Bakan hem seni,
Hem beni görsün.

Güzel gözlerinin esiriyim sevgili,
Başkası görmese, bir ben baksam diyorum,
Ne zaman yüreğine bir hasret düşse,
Yaş olup o gözlere, bir ben dolsam diyorum.

Mis kokulu saçlarına müptelayım sevgili,

Ey gönül;
Bunca yanlış içinde,
Tek doğru olan sen misin?
Kime kıymet versen sonu hüsran ise;
Kusuru kendinde bilmez misin?

Sen benim;
En güzel rüyamdın sevgili;
Uyuyarak kalamadığım,
Tekrar uykusuna dalamadığım,
Asırlık çınarımdın işte;
Gölgesinde yaşayamadığım,

Ne zaman aşığım desem,
Kime diyordu,
Sana diyordum,
Ama bir türlü inanmıyordu,
Kızıyordum,
Naz ettiğini sanıyordum,

Tutunacak dalımdın...
Uzandıkça uzağımda kaldın.
Gönlüme bir nefes,
Yaşamama sebeptin...
Gidince çaresiz kaldım.
Görsen bir başınayım,

Tir tir titriyor yüreğim.
Belli ki yanıma değil de,
Yine aklıma geleceksin.
İçim acıyor sevgili,
Yoksa bir kez daha mı,
Kötü haber vereceksin.