Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Görüyorsun ya;
Gitmeyi bile beceremiyorum,
Ya kalbim kalıyor sende, ya da aklım...
Bari susayım diyorum onu da yapamıyorum.
Ne gizlim kalıyor sende, ne de saklım...

Küçücük kalbine sürgün yemiş kalmışım,
Ayağımda prangalar,
Tek bir adım dahi atamamışım,
Karanlık olsa da dört bir yanım,
Ben orayı cennet saymışım,
Senin kalbin zindan ya sevgili,

Küçücük kalbine sürgün yemiş kalmışım,
Ayağımda prangalar,
Tek bir adım dahi atamamışım,
Karanlık olsa da dört bir yanım,
Ben orayı cennet saymışım,
Senin kalbin zindan ya sevgili,

Kal deme usta...
Dizde derman yok,
Bende vakit yok,
Zaten geleceğine dair,
En ufak ümit de yok.
Ne olur bu da geçer deme usta...

Bazen kelimeler düğümlenir boğazına,
Kalbinden geçeni bir türlü söyleyemezsin.
Her geçen gün,
Biraz daha düştüğünü görürsün de uzağına,
Gözyaşın kan olup akarken,
Sen kal diyemezsin…

Biliyor musun?
Okuduğunu bilsem,
Tek kelime yazamazdım.
Elim ayağıma dolanır.
Kalemi bile tutamazdım...

Aşk yanmaktır, zevk-ü sefa değil,
Kalplerin bir olmasıdır, bedenlerin değil,
Göz görmese ne olur, gönlün O’na bakıyorsa,
Tut ki uzaklarda ne çıkar, aklı sende kalıyorsa.

Sen kalbini almaya bak, bu kadarı yetmez mi?

Kalp susarsa,
Dil lal olur,
Akıl gider hayat tarumar olur,
Hüzün çöker ömür matem olur...
Kalp susarsa sevgili,
Dünya hem sana,

Sen çıkmazın içinde,
Çıkmaz benim içimde...
Sen çıkmaya çalıştıkça,
Bilsen ne kanarsın içimde...

Bugün sevdim demek sana zor gelirken,
Yarın gökleri inletsen sesini duyuramazsın.
Yaşarken yanağımı öpmek bile ağır gelirken,
Ölünce toprağımı öpmeye doyamazsın.

Bugün yanıma gelmeye üşenirken,