Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ey peri, sana doğmayan güneşi ben neyleyim.
Senin için söylenmeyen türküyü neden dinleyim.
Toprak gibi sarmayacaksan bağrına, ben nasıl öleyim.
Ey sevgili, artık gel, gel ki gül yüzünü göreyim.

Senin tenine değmeyen yağmur, toprağa can verir mi?

Ellerinde şifa var ama
Sen yine de dokunma yarama.
Derdimin dermanı sendedir ama
Sen yine de sokulma yanıma.
Gideceksin çünkü...
Tıpkı ansızın geldiğin gibi,

Ben onun gelmemesine razıydım,
Yeter ki gelecekmiş gibi durmasaydı.
Yüreğim küçük bir çocuk gibiydi,
Bari onu can evinden vurmasaydı.
***
İnanın beni sevmemesine alışırdım.

Dedim;
Kul ettiğini çekmeden,
Ektiğini biçmeden ölmezmiş,
Bir gün benim kadar sende seveceksin.
Benim kadar özleyecek,
Benim kadar hasret çekeceksin.

Her gece uykularımı bölen sevgili,
Yokluğun ne acı,
Hazretin ne zor görmez misin?
Her sabah ismini haykırarak uyandığım sevgili,
Biraz olsun merhamet edip,
Beni görmeye gelmez misin?

Gelmezsin biliyorum ama,
İnsan yine de yüreğine bir şey diyemiyor.
Öyle masum, öyle heyecanla bekliyor ki,
İnsan kıyıp ta gerçeği söyleyemiyor.
Senden hayır yok biliyorum ama,
İnsan yine de toz konduramıyor.

Henüz gelmeden gönlüme girenim,
Daha görmeden yüreğime düşenim,
Kollarıma almadan kokusunu çektiğim,
Gel artık, gel benim hasretle beklediğim.

Her halin güzeldir bana,

Gel sevgili; gel de birbirimize kol kanat gerelim,
Hayat kısa, kalan kısmında omuz omuza verelim.
Gel sevgili; geçen günler cepten değil ömürden,
Çok şey değil bir buse isterim sadece gönülden.

Gel sevgili; gel de derde kedere veda edelim,

Gelseydin gitmezdim...
Tüm varlığımı alsan da,
Böyle tükenmezdim.
Sevseydin saçıma aklar düşmez,
Gönlüm bu hayata küsmezdi.
Ömrümden ömür gitmez,

İçinde sen olmayan bir şiir yazayım diyorum;
Aklımda yazabilecek tek bir kelime kalmıyor,
Cümleler anlamını yitiriyor, gerçekçi olmuyor,
Yazıp yazıp siliyorum, tek mısra bile dolmuyor,
Sonra sen düşüyorsun tekrar yüreğime,
Aklım kenara çekiliyor, kalbim coşuyor,