Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bana ne gökte esen rüzgardan,
Bana ne kıştan,
Bana ne bahardan.
Yağan yağmurdan,
Uçan kuştan bana ne.
Batan güneşten,

Bana onu sormayın,
Hakkında söylenmedik ne kaldı.
Belki şifa bulurdum,
Yalnız sol yanımı alsaydı.
Kalpsizliğe bile alışırdım.
Bir tek gönlümü çalsaydı.,

Hangi mevsimde olduğumun önemi yok.
Sen bana üşüyor musun diye sor.
İster yaz olsun ister zemheri,
Sen bana yaşıyor musun diye sor.
Ben senin için öldüm ya bir kere,
Tekrar yaşamayı ister miyim diye sor...

Sen bulut oldun da,
Ben yağmur olup yağmadım mı?
Sen şiir oldun da,
Ben kalem olup yazmadım mı?
Ya da sen rüzgardın da,
Sanki ardından savrulmadım mı?

Unuttum, yüzümü güle döndüm,
Uyuttum gönlümü, küle döndüm,
Bozdum tövbemi kapına döndüm,
Uslanmadım sevgili,
Bak yine sana döndüm...

Bazen canım öyle çok yanıyor ki!
Canımı canımdan ayırasım,
Ruhumu bedenimden sıyırasım geliyor.
Bazen içim öyle çok kanıyor ki!
İçimi dışıma çıkarasım,
Yüreğimi ellerimle yıkayasım geliyor.

Her aşık;
Sevdiğinin dilinden döküleni değil,
Kalbinden geçeni bilir,
Her nerede olursa olsun uzağında değil,
Hep yanında olur.
Her aşık;

Herkesler biliyordu,
Seni bırakamayacağımı.
İçtiğim sigara gibi,
Bu son deyip,
Yenisini yakacağımı.
Ama hak ver ne olur,

Bazen konuşamazsın.
Yüreğin bas bas bağırırken,
Sen sadece susarsın.
Ve bazen ağlayamazsın.
Kalbin cayır cayır yanarken,
Sen yalandan gülersin.

Bazı şeyler var sebebi bilinmez.
Neden denilmez,
Sorgu sual edilmez...
Bazı şeyler var kendiliğinden gelişir.
Bildiğin tüm doğrular,
Bir anda değişir.