Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ben sana ödül,
Sen bana cezasın derdi.
Ben ödülümü yitirdim,
O cezasını bitirdi.
Sonrada çekti gitti...

Bazen öyle çok oluyorsun ki içimde,
Ben bile bana dar gelip sığmıyorum.
Bazen de öyle yok oluyorsun ki içimde.
Ben bile bana çok gelip kayboluyorum.
Anladım ki yürek dediğin öyle bir şey ki;
Çıkarıp baksan, kapladığı bir avuç yer eder,

Bilirsin en olmadık zamanda,
Hiç beklemediğin bir anda çalardım kapını.
Aradığın yerde bulunmazdım da,
Saklandığın yerde olup alırdım aklını.

Korkardın ansızın beni görmekten,

Aklımın sözüne uysam;
Senden ayrılır,
Çok uzaklarda kalırdım.
Kalbimin sesini duysam;
Tüm engelleri yıkmaya çalışır,
Soluğu yanında alırdım.

Biliyorum umurunda değil ama,
Tek bir günüm bile geçmedi,
Sen aklımda olmadan.
Bundan banane diyeceksin ama,
Yüzüm bir kez bile gülmedi,
İyi olduğunu duymadan.

Yatağından taşmış,
Coşkun akıyorsa bir yürek,
Kir pas tutmaz, kötülük bulunmaz,
Önünde engel durmaz,
Unutma;
Eğer durulmuş, kurumuşsa bir yürek,

Senden kaçmak istedikçe daha çok vuruluyorum.
Hangi yöne gitsem attığın oku kalbimde buluyorum.

Söyle sevgili,
Gönlünü almak için,
Ben daha ne yapacaktım.
Seni kazanabilmek için,
Başka neleri kaybedecektim.
Hasretten gayrı ne kaldı elimde,

Nasıl anlatayım ki;
O uzaktan görününce,
Karanlığa güneş doğuyordu.
O bir kez gülünce;
Etraf mutlulukla doluyordu.
En güzel çiçekler;

Biliyorum dardasın,
Ama şükür ki hayattasın.
Biliyorum zordasın,
Ama sanma ki mezardasın.
Hangi karanlık var,
Ardında güneşi saklamayan.