Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Halimi sorma ne olur...
Zaten aldanmaya yer arıyorum.
Sen nasılsın dedikçe,
Beni düşündüğünü sanıyorum.
Sonra içimde bir savaş başlıyor.
Her yer sil baştan yıkılıyor.

Ah be sevgili,
Aldığım nefes gibisin,
Ne ben, solumadan yapabiliyorum,
Ne de sen hep içimde kalıyorsun.
Ne zaman derin bir nefes çeksem,
Bir kaç saniye sonra kaçıyorsun.

Söz oldum,
Al dudaklardan döküldüm,
Işık oldum,
Ela gözlerden süzüldüm,
Aşk oldum,
Taş yüreklerde sevildim,

İlk zamanlar dünya başına yıkılacak,
Sen altında ezildiğin bu yükü taşıyamayacaksın.
Unutmak için olmadık gönüllerde teselli arasan da,
Hiç aklından çıkmayacak ama gün gelip alışacaksın.

Ne zaman yürümek istesen, eksik bacağın engel olacak sana,

Bize aşık olmak değil,
Aynı olmak gerekti.
Aynı hayali kurmak,
Aynı adımı atmak,
Aynı pencereden bakıp,
Aynı acıları tatmak gerekti.

Kalbimdeki kapkaranlık, kocaman boşluğun sahibi,
Söyle gördüğüm bir rüya mısın, yoksa sahi mi?
Şu gönlüme kimseler değil Yaradan düşürdü seni,
Ne diyeyim, dilerim sende Allah’ından bul beni.

Gündüz hayalimin, gece düşlerimin nedeni,

Sen beni bu aralar hiç sorma.
İyiyim demeye dilim varmaz,
Kötüyüm desem o hiç olmaz.
İyisi mi beni bu aralar sorma.
Sana verecek cevabım bulunmaz...

An geliyor, ‘’ya O’’ diyorlar, O’da seni sevdi mi?
Senin kalbine düşen bu ateş, yandığına değdi mi?
Susuyorum bir anda, sessizlik kaderim oluyor.
Çöldeki vaham, gökyüzündeki bulutum ne varsa kayboluyor.
Uzaklaşıyorum ufaktan, boynum bükük, yaralı…
Benim bu halimi gören kim varsa, gidişimden gittiğini anlıyor.

Gönlümde anılar eskidi,
Yüzümde ise çizgiler…
Bir sevda geçti ömrümden,
Yüreğimde şifa bulmaz izler…
Kimsesizim,
Bilinmez ki beni artık kim özler,

Ben gitsem de ardımda anılar kalır,
Her bir hatıram senden bir parçayı alır,
Sanma ki yaşananlar mazide kalır,
Sevda dediğin geçecekse de mutlak bir iz bırakır.
Sen unutmak istedikçe o günler aklına gelir,
Aklın gizlese de, kalbin tüm gerçekleri bilir,