Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Diyorum ki gitme...
Korkuyorum.
Bedenimin ölmesinden değil,
Yaşamasından.
Kalbimin acımasından değil,
Alışmasından.

Doğruydu...
Ayrılınca ben onu kaybetmiştim,
O ise her şeyini.
Ne var ki;
O benim için her şeydi.
Her şey dediğin ise;

Ne senden öncesi,
Ne senden sonrası.
Mümkün mü bu cihan da,
Sensiz mutlu olunması.
Ne yabancı sevdalar,
Ne yalancı baharlar.

Dokunma;
Yüreğimde kanayan yara değil yardır.
O yâri kalbimden kanatarak atanın bir bildiği vardır.

Karışma;
Et tırnaktan ayrılıyor acılarım ondandır,

Sevilmemek neyse de,
Özlenmedğini bilmek yoruyor adamı...
Ulaşamıyor olmak bir yana da,
Her defasında yeniden başlamak,
Tekrar tekrar aynı yoldan geçmek yıkıyor adamı...
Kavuşamamak tamam da,

Dön dünya;
Yalanlarınla dolanlarında dön.
Gidenler zaten kurtuldu.
Sen kalanlarınla,
Gitmekten korkanlarınla dön.
Bu kalp atmaktan yoruldu.

Ya aşkın hakkını,
Ya ağzının payını vereceksin.
Her ne söyleyeceksen,
Bir kez söyleyeceksin.
Ve dünya ne kadar dönse de,
Sen dönmeyeceksin.

Dön ne olur,
Bu gün sabah olunca,
Tüm kainat uyanınca,
Durma sende oralarda.
Bırak gel ne var ne yoksa.
Say ki son nefesimi vermekteyim.

Dedi;
Yaklaştıkça ellerin titriyor,
Kalbin sanki yerinden fırlıyor,
Sevdan çok büyük ama,
Kimse bu kadar sevilmeye değmez,
Birini gözünde büyütürsen,

Dün sana gelirken,
Yolda kendimden geçtim.
Görsen benimle gelmek için,
Nasıl da hevesliydi.
Nasıl da sevinçli,
Nasıl da heyecanlı...