Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Bazen;
Koca bir beden sizi ayakta tutamazken,
Küçük bir neden sizi hayatta tutar.
Ve bazen;
Bedeniniz bir lokma ekmeği yutamazken,
Edebiniz diline kadar gelen sözleri yutar...

Eğer anlatamıyorsam,
Dilimin dönmediğinden değil...
Hem acımın dinmediğinden,
Hem yangınımın sönmediğindendir...
Ve eğer anlamıyorsan,
Sesimi duymadığından değil,

Eğer seni sevseydim,
Bin defa terk ederdim.
Sevgi akıl işidir,
Böyle zulüm çekilmez derdim.
Eğer sana aşık olsaydım.
Bin defa vazgeçerdim.

Eğil gönlüm,
Aşk elinden eğilmek utanç değil,
Başı mağrur dağlara aldanma,
Sen bir başak misali eğil.
Eğil, eğil ki gururun,
Kibrin her ne varsa aşkın ateşinde yansın,

Henüz bitmedim...
Haklısınız eksildim,
Sözüm yok yıprandım,
Defalarca yerlere düştüm,
Defalarca çamura bulandım.
Horlandım,

Beklemekle geçen ömrüm,
Elbet bir gün bitecek.
Yüreğimde çırpınan bu hasret,
Canımdan çekip gidecek.
İlla ki sen diye atan kalbim,
Bir gün toprağa düşecek.

Kimse beni böyle çok sevmesin diyordu.
İlk defa bir güzel, sevilmek istemiyordu.
Çünkü kendini seveni kendisi sevmiyordu.
Ve sevmeden sevilmek çok acı veriyordu...

Senin sevgin beni korkutuyor diyordu.

Tek yapmam gereken,
Ardıma bakmadan gitmekti,
Tek söylemem gereken,
Allah'ından bul demekti.
Biraz takva, biraz tevekkül, sabredip beklemekti,
Aslında daha da önemlisi en baştan sevmemekti...

Keşke ellerimi açarken gelseydin,
Gözlerimi açarken değil.

Al hançeri sapla yüreğime,
Zararı yok kanasın,
Saadet bana çok,
Varsın canım biraz daha yansın,
Dönme yüzünü razıyım aydınlığın uzak kalsın,
Ama ellerini çekme benden,