Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Ey oğul;
Sevda ile gelen dert bile olsa,
Başının üstünde yeri olsun.
Nefret sevdadan doğar,
Kırıp dökmeyen bir nefretin olsun.
Varsın doğruyu bulmak için,

Nefes almak gibiydi bendeki sevgin,
Hangi ara soludum,
Fark edemedim.
Ruhun bedene vedasıydı sanki gidişin,
Ben ne ara sen oldum,
Fark edemedim...

Farkında mısın?
Azar azar azalıyorsun.
Ya ben iyileşiyorum,
Ya da sen yaralarını azdırıyorsun.
Farkında mısın?
Ağır ağır bana benziyorsun.

Geç diye diye geçti ömür.
Ne anı yaşayabildik,
Ne zamanı yakalayabildik.
Sadece geç diyebildik,
Ve ne yazık geçti ömür.
Hep bir adım geriden geldik,

Uzakta olanı değil, kalbinde olanı özler insan.
Hep yanında kalanı, canında can olanı…
Aşk dediğin budur ki, odur onu farklı kılanı.
Mesafeyle ölçülmez, yakınlıkla giderilmez.
Sen aşkı çekene sor, olmaz onun yalanı.

Doğmakta acele etme ey güneş,
Bu gece derin bir uyku çekesim var,
Yıllar var ki gecelerim kâbustur benim,
Birazdan yar gelecek, kollarında uyuyasım var.

Geçmekte acele etme ey zaman,

Öğrendim ki;
Acının sınırı olmazmış.
Sen dayanamam desen de,
Sırada daha dayanılmazı varmış.
***
Öğrendim ki;

Gönül bu ya;
Bir anlık saadet için,
Bir ömürlük acıyı göze alır.
Ve saadet an gibi geçerken,
Acısı bir ömür kalır...

Ne zaman aklıma düşsen,
Kalbime de hüznün geliyor.
Bir kez de yalnız gel ne olur.
Gelirken getirdiklerin acı veriyor...

İçimden geçiyorsun,
Aklımdan geçiyorsun,
Arada bir de,
Kapımdan geçsen.
Ne olurdu sanki,
Aç kapını geldim desen.