Celal Bahar Şiirleri - Şair Celal Bahar

Hangi gece bekler sabahı,
Gün diye doğan sen olmayacaksan.
Hangi gönül bekler baharı,
Ateş diye ısıtan sen olmayacaksan.
Bana mı kaldı yokluğunda yaşamak.
Kolay mı sence olmadığın dünyada,

Benden aşkı dileme sevgili,
Sevgimi sana verirsem ben sevgisiz kalırım,
Israrla kalbimi benden isteme sevgili,
Gönlümü sana verirsem, aklını da senden alırım.

Benden sana gelmemi isteme sevgili,

Alan sen misin ki;
Dileyince veresin.
Kalan sen misin ki;
İsteyince gidesin...

Unut diyorlar,
Öyle de kolay söylüyorlar.
Gözü görmeyene bak der gibi,
Kulağı duymayana işit der gibi,
Alay eder gibi...

Aldandım! ..
Mutlu olabilmenin tek şartının;
Mutlu edebilmek olduğunu sandığımda aldandım.
İnsan mutlu olmadan mutlu edemez,
Kendini bulmadan başkasını düşünemezmiş.
***

Halimi sorma ne olur...
Zaten aldanmaya yer arıyorum.
Sen nasılsın dedikçe,
Beni düşündüğünü sanıyorum.
Sonra içimde bir savaş başlıyor.
Her yer sil baştan yıkılıyor.

Ah be sevgili,
Aldığım nefes gibisin,
Ne ben, solumadan yapabiliyorum,
Ne de sen hep içimde kalıyorsun.
Ne zaman derin bir nefes çeksem,
Bir kaç saniye sonra kaçıyorsun.

Aldırma gönül...
Bu ilk değildi ki son olsun.
Sevmeyi öğrenemedi ki,
Aşkı bulsun.
Böyle gelmiş böyle de gider.
Varsın canı sağolsun...

Söz oldum,
Al dudaklardan döküldüm,
Işık oldum,
Ela gözlerden süzüldüm,
Aşk oldum,
Taş yüreklerde sevildim,

Alevler içindeyim yar...
Sicim gibi yağmana,
Ruhumu ıslatmana ihtiyacım var.
Gözüm yolda bekliyorum yar...
Kapımı çalmana,
Beni çekip almana ihtiyacım var.