Ellerin elime değdiği zaman,
Kalbime bir sızı düştüğü zaman,
Zaman durur, dünya susar,
Sevdan içimde kor gibi yanar.
Gözlerin gözlerime baktığı anda,
Gittikçe daraldı dünya başıma,
Yükler ağır bastı solmuş taşıma,
Dost dediklerimden sitem aşıma,
Hançeri saplayan elmi koydular.
Bir zaman elimde açan güllerin,
Ne sen benim elimden tut kaldırmak için,
ne de ben sana yaslanayım kalkınca.
Her düşüş, insanın kendi yükü,
her kalkış kendi gücünden.
Bazen kimseyi beklememek en iyisi,
beklemek yorar, umut tüketir.
Elveda demeden git, işte öyle,
suskun bir gece gibi,
hiç konuşmadan, iz bırakmadan.
Sözler eksik kalsın,
vedalar düşmesin dudaklarından,
En acısı nedir bilir misin?
Telaşla yetişmeye çalıştığın bir yerde
Beklenmiyor olman.
Adımların hızlanır,
Ellerin terler,
En acısı nedir bilir misin?
Telaşla yetişmeye çalıştığın yerde
Beklenmiyor olman.
Koşarsın nefes nefese,
Zamanı yenmek için çırpınırsın,
Ama vardığında
Gelme öyle habersiz aklıma,
Bir rüzgâr gibi savurma düşlerimi.
Gecenin en sessiz anında,
Uyandırma unuttuğum hislerimi.
Geliyorsan bir selam bırak,
Sen gelsen yeter,
Bir rüzgar gibi dokunsan yüzüme,
Gözlerinde kaybolsam,
Gece, yıldız olur avuçlarıma düşer.
Alsan içimdeki yalnızlığı,
Sevsen ne olur, bu saatten sonra,
Gelsen ne olur, solmuş baharda.
Kalbim yorgun, gözlerim nemli,
Bir ömür geçti de, derman gelmedi.
Ölüm yaklaştı da ömür tükendi,
Kolay mı sandın ayrılığı ?
Öyle bir sözle geçer mi bunca yara?
Ağlayacaksan ağla,
ama sakın anlatma bana,
sesin yankılanmasın artık içimde.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!