Daha gün ağarmamıştı
Uyandır demiştin ya kalkar kalkmaz
Sokuldum sessiz sakin bir şekilde yanı başına
Masum bir tebessüm vardı dudaklarında
Gözlerin gülüyordu uyku modundayken bile
Kıyamadım uyandırmaya
Beyaz bir sayfa açtım
Gölgende uyusun diye
Karaladın soldurdun rengini
Hapsettin kurusun diye
Derin uykulara dalıp
Kopardın toprağından hayatı
Umuda çıkan yolculuk
Bulutlardan selam yolla
Rastlaşanda engellere
Katar katar sevgi yolla
Muhabbeti aşkı yolla
Kelam yolla
gün gecede sessiz
gece güne mahzur
alay edercesine geçiyor bir de uzaktan yağmur yüklü bulutlar
kurulmuş köşesine aferist
elinde bir abaküs yıldızları yağmalar
dikkat
kurumaya duracak toprak
tek tek solacak güzelim güller
olmayacak tek bir canlı
alay edercesine geçecek uzaktan
yağmur yüklü bulutlar
neredesiniz
Şiirler yazıyorum sana bana aykırı
Beni bensiz yönetene bile
Şiirler yazıyorum labirent misali
On yılları sığdırarak dizelere
Ne söylersen söyle
Ne yaparsan yap
yıkma kendini öyle
bak
umut ateşi yükselmekte doruklarında dağların
ve susmakta beşikte ağlayışları bebelerin
yıkma
koyverme kendini öyle
bir kaç gül düştü
eğik duran dallarından
kan kızıl renkli
misk amber türünden
önce dal sarsıldı
sarsıntı ağacına vurdu
düşümde bir güzel
bir baktı bir baktı ki gözlerim derinliklerine
sevdası yüreğim yaktı a dostlar
bahar kokuyordu al yanakları
çiçek yaması yeşiy donu
kıvrak kollarıydı beni alıkoyan
sen duygularımın esiri vefasız kız
güzelliğinle cezbederken beynim derinliklerini
bilmezmisin ki patlayan bir volkan gibiyim
her gülüşünde hayat
her bakışında derya görüyorken gözlerim
şahlanıveriyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!