karanlıklardasın
gecenin puslu yamacında değil
günün ışıklarında gel bana
yüzünle hüzün değil
gül gönder bana
Kokun kaplamışken yüreğimdeki odanın her bir yanını,
çıkasım gelmiyor,
karışamıyorum kalabalıklara.
Dar olan alanım uçsuz bucaksız sanki.
Uzanmak isteyip yetişemese de sana kollarım,
Şahdamarıma komşu bende olan senin suretin.
Yanlış bir zamanda
Yanlış bir mekanda mı geldim
Yüreğim gereksiz diyor
Gereksiz diyor gerekli görünenleri
Bilemedim
Ya da gereksiz yere mi dillendim
Ne telefon ne wi-fi
kalem ile kağıt
kimi zaman demir kapılara sayılı vurmaktı
teatinin adresi ya da isyanın sesi.
Çaresiz bakışların ortasında
içeriden kalan bir alışkanlık
Kalem kaş güzel gözün
Balık bel tatlı sözün
sevdama bir tebessüm
isterim can gül bana
seyreyler düşüm seni
Senin sevdan yüreğim dışı bilinmezliğe
Benim sevdam yüreğin derinliklerineydi.
Bu yüzden direnemedi yüreğine olan sevdam. Gömülüverdi sessizce karanlığa.
Hayatın gerçeği
Ölümün soluğunda saklıdır
Bende sen gibi
Hapsolmuş yürek misali
Çağlayan misali
Akarcasına
bir kargaşadır
sessiz sedasız büyümeye durmuş
bir tarafta
bir elin parmaklarından daha az
ama
kararlar almaktalar yaşama ilişkin
Nerede bir etkileyici resim sanatı görsem sen gelirsin aklıma
Sıcak bakışın
Elyaf dokunuşu sesin
Fedakarlığın gelir
Gelir de rakseder dudaklarımda ismin.
Çok uzaklarda olsan da
geceler bekler yalnızlığım
kurtulsun diye esaretinden
bekler geçmek bilmez saatlerin uzayışında inadına
ben gündüze düşman oldum
çünkü geceler koşuyor imdadıma
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!