17 yaşında inanmış bir yürek
Devrimci yoluna verirken emek
Yüreğinde oluşmuş bir isyan ile
Kahpe kurşun düşürdü sokak başında.
Çok sevdiği paltosu hep üzerinde
Bulutlar ağırlaştığında göğsümün üzerinde,
Ve hayatın sağanağı başladığında ansızın,
Kendi içime açarım, sessiz ve mahzun,
Yüreğimin şemsiyesini.
Altında bir sığınak, bir gölge, bir an,
Yüreğinde hüzün
Gözlerinde nem
Saçlarında kardan esaretler saklı.
İsterdim dönsün düne bugün
Dünde inan seni yaşardım.
Gözlerinde kahkaha
bir akşam üstü kaydı bir yıldız
yaktı kor eyledi bende yüreği
o günden bu güne sayfalar doldu
güzel yüzün hasret hasretim oldu
mutluluğu çizen mihrengi gözler
gülüşün kanımda bırakır izler
sen ki bakışında derinlik
her gülüşün ardında özgürlük sergilerdin
anlam yüklüydün kimi zaman
yanındayken ben
hayaller sergiler
düşlerdim dudaklarının kıvrımını
düştüğünde bir damla yaş gözbebeklerinden
yıldızlar haykırır bana çağırır yürekleri
belleğim alıp götürür soldurtur gülüşleri
yüreğim seninle atar
gecem seninle yatar
savrulur şafakta rüzgar
gözlerin gadir yuvası ektiğin keder
dişlerinde kanımın kızıllığı var
kızıla bulanmadan durduğun alan
sabahımı çalan sen onu geri ver
ben vatan
ben insan
bir su yumağıydı ağaran
aklar düşüyordu bir yandan saçlarına
günler geçiyor
yarınlar üstüne bakıyordu telvesine
eski yamaçlarda
eski bir ses duyuyordu sonra
öfkesi kum tanesi sabahında sıcak
ardında bırakmış yıldırımlar kadar çıplar
söylediği bir gün gülünesi heceler
yakıyor yıkmıyor nafile ölüm seferi
gel gör dumura ermeden henüz
bak
İçimde taşıyordum seni
varlığın bir samyeli estirip,
Üretiyordu sabit kalan tomurcukları.
Misk i Amber idi kokun.
Geçtikçe zaman
huzurun koynunda uyuklarken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!