Kesin ruyadasin
omuzlarıma dayanmış bașın
Şiir okumakta dudakların
Hayaller dokuyorken aklın
Gözyaşlarınin buhari yakıyor alnım
Sevda mı aşk mı,
sevgili veya eş,
ne önemi var ismin,
Frekansında kalmışım yeter bana.
Ağladığında hüzün,
Sevincinde halaya durur bu yürek hatta özler yanındayken bile.
Sevdim
Kaşlarının karasında
Hemen altta
Kömür gözlerin
Derinliklerinde
Masum bakışın seslenișini sevdim.
Ben onu sevmistim
Hayallerinin çizimini,
Masumiyetini sevmiştim.
Duygu yüklü gözyaşlarını sevmiştim.
Ürkekligini hatta.
Sevmediğim yanı idi empati yoksunluğu.
Yüreğinde varsa bir yangı,
Neden olan karşı yürektir müsebbibi.
Ne kadar düşünsen de,
Ne kadar hissetsen de
her zerresini,
soluk alışından,
Sonsuza dek sürecek bu sevda demiş,
O kara gözlerin ile büyümüştüm.
Nüksedince yüreğime sevgi hançerin,
Dillendirdim şiirler ile seni bende.
Umut yüklüydüm, ekin kokan sözlerinle.
Rengarenk bir dünyada hayatı örüyor,
Ne Zaman Seni düşünsem,
Evreni kucaklar gibi
Çarpar yüreğim.
Ne zaman sesini duysam,
Yankilaniverir çağlayan misali senli dünyam.
Ne zaman gülüşlerin batar gözlerime,
Takma kafanı
Kuzu olmayı da
Kurt olmayı da biliriz
Çakal olmayı beceremez
Uymaz bedenimiz
Kim ne oynuyorsa
Bırakmıştım hayatı ben akışına
Mest eyledin güzelim bir bakışına
Kurban olurum senin kalp atışına
Kalbim köşesinde yatan sevdiğim
Ömrüme güzellik katan sevdiğim
Işık yansın istiyorum
Kararan yüreğinde
uzun geçen gecelerin
Türküsünü söyleyim
Umutlara gömdün beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!