sen ki bakışında derinlik
her gülüşün ardında özgürlük sergilerdin
anlam yüklüydün kimi zaman
yanındayken ben
hayaller sergiler
düşlerdim dudaklarının kıvrımını
düştüğünde bir damla yaş gözbebeklerinden
yıldızlar haykırır bana çağırır yürekleri
belleğim alıp götürür soldurtur gülüşleri
yüreğim seninle atar
gecem seninle yatar
savrulur şafakta rüzgar
gözlerin gadir yuvası ektiğin keder
dişlerinde kanımın kızıllığı var
kızıla bulanmadan durduğun alan
sabahımı çalan sen onu geri ver
ben vatan
ben insan
bir su yumağıydı ağaran
aklar düşüyordu bir yandan saçlarına
günler geçiyor
yarınlar üstüne bakıyordu telvesine
eski yamaçlarda
eski bir ses duyuyordu sonra
öfkesi kum tanesi sabahında sıcak
ardında bırakmış yıldırımlar kadar çıplar
söylediği bir gün gülünesi heceler
yakıyor yıkmıyor nafile ölüm seferi
gel gör dumura ermeden henüz
bak
İçimde taşıyordum seni
varlığın bir samyeli estirip,
Üretiyordu sabit kalan tomurcukları.
Misk i Amber idi kokun.
Geçtikçe zaman
huzurun koynunda uyuklarken,
en küçüğümüzdü o
kara gözleri fıldır fıldır
yaşıtları üstünde dost arayandı
büyüye değil
düşmanlığa değil
fecrisadık yüreği yıldızlara uzanandı
Kesin ruyadasin
omuzlarıma dayanmış bașın
Şiir okumakta dudakların
Hayaller dokuyorken aklın
Gözyaşlarınin buhari yakıyor alnım
Sevda mı aşk mı,
sevgili veya eş,
ne önemi var ismin,
Frekansında kalmışım yeter bana.
Ağladığında hüzün,
Sevincinde halaya durur bu yürek hatta özler yanındayken bile.
sen ki gönlümün derinliğinde yara
sen ki belleğimde oluşmuş tatsın
sana saplanmış
sende sevda düşlerine dalmışım
gözlerinde gördükçe saydam bakışını
farkında olmadan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!