Ben onu sevmistim
Hayallerinin çizimini,
Masumiyetini sevmiştim.
Duygu yüklü gözyaşlarını sevmiştim.
Ürkekligini hatta.
Sevmediğim yanı idi empati yoksunluğu.
Şiir
Kırlaşmış saçların tek dizede çığlığıdır.
gizemli sözcükler ile iki satırda anlatmaktır
yıllar süren bir tarihi
Şiir
Karşı duruş
işkillendi kül basılmış cenderesi
sığ sarnıçların koylarında bir gece
ağdı bir demet gökyüzünde fırtına
yağız bir attı
düştü ardı sıra sonra
belki dörtnala
seviyorum seni sonbahar
yeşile hasret kaldık yokluğunda
gülü çiçeği narı unutturdular
unutturdular bizlere baharı yazı
sayende yeşilleniyor kavak yapraklarıyla
gezdiğimiz beton zeminler
onlar mı
hüzünlü gecenin arsız yıldızlarıydı
neden mi
sabırlarının kanatlarında yoğrulmuştu yürekleri
nerede mi
karanlıklar diyarının perçinlendiği gölgelikte
Yüreğinde varsa bir yangı,
Neden olan karşı yürektir müsebbibi.
Ne kadar düşünsen de,
Ne kadar hissetsen de
her zerresini,
soluk alışından,
örsündeydi bir tav kesinti
actığında gülen kan gözleri
dedi ki yol serenat
adımladı çok geçmeden
ardı sıra bir devşirme
gitti....... gitti
seni benden sorsalar
söyleyemem hainliğini
kitaba el bastırsalar
diyemem serkeşliğini
umursamazsın
vurdumduymazsın
Ne Zaman Seni düşünsem,
Evreni kucaklar gibi
Çarpar yüreğim.
Ne zaman sesini duysam,
Yankilaniverir çağlayan misali senli dünyam.
Ne zaman gülüşlerin batar gözlerime,
Takma kafanı
Kuzu olmayı da
Kurt olmayı da biliriz
Çakal olmayı beceremez
Uymaz bedenimiz
Kim ne oynuyorsa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!