En son gözlerini gördün, bir veda ardına saklı dururken. Sonrasına sözleri yazıldı. Hiç okunmayacak kitap sayfalarına, dokunuşların tercüman olması beklenirken, unutuluş mevsimlerinde yıkadın gözlerini ve tuş oldun yenik bir güreşçi edasıyla hayata karşı. Galibiyet beklerken, hayallerine yenildin…
Dokunuşlarını özlersin.
Kulağının zarına masaj gibi gelen o tınılar okşar ruhunu.
Beklersin belki bugün diye, duyulur diye...
Bedenin isterken, kalbin olmayacağını söylemiş olsa bile...
Adını hiç sayıklamadım
Yüreğime serptim her harfini
Tarifsiz sancılarla üşürken beden
Esip kavurdum sensizliği
Kavuşmak hayalini bozdum
İsimsiz şiirlere ağıtlar yakıp
Hiç beni unut dememiştin.
Benim olda.
Vedası bile olmayan bir kopuştu.
Yangının içine bırakılan iki yürek
Kor tutmayan yarınlara koşan
Ayrı çarpsalar bile yekvücutta atan
Seni unutmaya çalıştıkça
Sessizce dokunduğum geceler
Sığındığım limanlar
Adı aşk diye anılan yalanlara
Biçiyorum ömrün yetmezliği olduğunu
Hangi şiirden düşürsem seni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!