İstediğine yakınsın
Düşündüğünden daha yakın
Dokunsan tutacak derecede
Ve o ölçüde uzaksın
Ve uzaklığının sebebini bilmiyorsun
Bilmedikçe dönüyorsun
Sessizliğe alışık bu yürek
Sensiz geçen günlerin esaretinde
Şimdi gelsen
Şimdi zaman dursa
Şimdi zaman sen olsa
Gün değmiş yüzüne
Gülüşünü süpüren rüzgârlarla
Sabahın kesikliği içine vururken
Kırmızı geceden sarkan
Ay düşü
Her gece kendi içinde sessizdi
Her gece sensizlikte çok sesliydi
Düşerken şiir aralarına gözlerinden
Kaçışım sabahların kucağınaydı
Yeni gün yeniden sensizliği karşılayışı
Ağızdan çıkanlarla yürek eşleşmiyor çoğu zaman
Biri çat kapı giderken
Diğeri yatıya kalıyor misafirliğiyle
Davetsiz bir misafirdi aşkın
Çok istekli oldukça mazeretler sunan
Her şiir eksiktir aslında
Hiç yazılmamıştır tam şiir
Çeyrek porsiyon yalnızlıklar
Doluluktan payını almamış aşkların ışığında
Ve
Her şair yalnız ölüp gider
Hangi vakit seni düşünsem
Zihnimde canlanıyor gözlerin
Ben adını zikrettikçe
İçimde hüznün kalesinin yükselişi
Yazdıklarım asılıyor burçlarına
Sayfalara düşmeden intihar mevsimi
Sen gülerdin şiirler susardı
Tarifsiz bir kıskançlığın getirdiği
Kelimelerin tükenişine şahit zamanlarda
Gülerdin, gülüşün gecenin uyanışı
Günün kollarından ayrışıp
Hiç korkak değildim yazarken seni
Çokta bonkör sayılmazdım ama
Ellerini yazarken iyi
Dudaklarına dokunurken cimri
Hele gözlerine değmeye göreyim
Bir ter ve peşine kaçırdığım kalemim
Gidişin susturur
Gelişin konuşturur
Her sayfa bitimi
Sözlere vurulan mühürdür
Issızdı zaman
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!