Yürek dolusu sensizlikte, sessizlik doluyum...
Sessizce geceyi izliyorum gözlerinden...
Gözlerin sis bulutu olurken
Kirpiklerin ok
Süzülür yanaklarından
Bu dünya bir ayna
İçinde sen bana bakıyorsun
Eksikliği tamamlanıyor bizliğin
Şiirlere düşüyorsun en saf haliyle
Sen gidiyorsun, ben kalıyorum geride
Senden kurtuluşun imkânı yok
Kurtulmak isteyende yok
Ne şiirlere sığıyorsun
Ne kitaplara
Bir şarkının en can alıcı yerinde vuruyorsun yeniden
Yırtıyorum sensizliği yazdığım sayfaları
Seninle doluyken sensizliği düşünmek
Aşka ihanettir sol yanıma vuranım
Biz aşkın a haline uyarlıyoruz
İçimizdeki coşkunun dışa vuruşlarını
Gitmiş olman neyi değiştirir
Yüreğimde kaldığın sürece
Sen gittim dersin
Öteki bittim der
Ben sevdim derim
Durgunlaşıyor gözlerin
Nehirlerin şaşkınlığı yatağına sürgün
Neşteri vurdun gittin
Dikiş tutmaz yüreğim
Sen gittin, ben kaldım sende
Ben gitmedim, sen kaldın bende
Çok zordur bilirim
Bitmemiş bir ilişkiye bitti diyebilmek
Son sözler keser dilini
Yüzünde ekşimsi bir tat
Ellerin yangın yeri
Hafızamı zorlayan gülüşün renk katıyor
Geceler başka bir güzel
Gündüzler her zamankinden aydınlık
Şiirlere düşmüşken sıcaklığın
Yokluğun acıtmıyor özlenesi oluşunun yanında
Şiir yetersizdi yazılmak için
Yazıya döndüm en keskininden
Sol yanımda çoğalan sesler
Gidenlerin arkasından uğurlanışı
Bir gidişi kabullenmek zordur
Sessiz gece çokça kimsesizlik
İçine düşmüşlüğün
Çıkmazlarına sürüyüp gittiğin
Boşluğun dolmaz yanı
Düşüncelerin esaretinde
Kavuşmaya dayalı suskunluk
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!