Yâre gitmek murad ise
Yol yokuştur deme sakın
Yürü candan can olana
Her adımda an Sultan'ı
Razı olan kaza bilmez
Azap ne ki sen olmasan,
Deli gönlüm arar seni.
Üç kuruşluk yalan dünya,
Gelse önüme utançtır.
Bol salkımlı bahçe versen,
Çok arama gözüm gülü,
Güzün düşü, gönlün süsü.
Bir bakarsın söze gelir,
Döker dudak taç yaprağı.
Her renginde başka hülya,
Bir gönüle ermediysen
Nice zaman sana gelir
Sen görmeden mahrum isen
Yazık dünyan geçer gider
Taş kaplamış tenin kalsa
Kendimizi
değişmeyen bir bedenin içinde
tamamlanmış sanmak,
aklın sessizce ördüğü
bir kafestir.
Girdim ansızın bir çıkmaz sokağa,
Yolun sonunda pek acayip duvar.
Karadan kara, dikenli bir asa;
Yaslanmış, amanı yoktu insana.
Ayak bağıma bakıp da söylenir;
Ömür dediğin nedir
Hakkı bir dem zikretmek
Hoş bir sedadır kalan
Dönüşü olmayan yolda
Sürü güden çoban kavalı çalsa,
Ağ örmüş başımda şu akıl ne arar?
Tahta kaşıkta bir atlıkarınca
Yaysam sofra, sinek onu da kapar.
Horozu kestim, uçmaz adağı.
Kırık uçlu kalemle kazıdım günü
Sordum hâline: Ucun neden kırık?
Keskin bıçak kınında selâm bekler.
Silgi sarmış da başımı, tüy bitmez
Kimler geldi geçti, kimi oldu mâzi
Elif ve Vav'da saklı teslimiyet
Öncesinde gelene rıza gerek
Takdire boyun eğerse masumiyet
Sonrasında bana seni gerek
Bilsek nedir mahremiyet




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!