Ateşten Mısralar Şiiri - Mehmet Alper 2

Cahit Sıtkı’nın endişesinden büyük yaşım;
Orhan Seyfi misali sarahaten söyledik de ne oldu? Veysel’in iki kapılı hanına düştüm düşeli, bitmedi savaşım;
Piraye öldü aşkından, Nazım Verâ’ya yar oldu.

Yavuz Bülent kadar, ben de karanlıktan korkarım;
Turgut Uyar gibi hüznü, ben de enine boyuna anlatamam.
Orhan Veli'nin gözyaşlarını, her ağıdımda duyarım; Ateşten mısraları avuçlar, gözyaşına dokunamam.