Bir rüzgar çıkar
Eser gürler
Hikaye bu ya
Herşeyi kendinden beller
iki kere iki
dört eder
Bir damla düşer usulca,
Dağılır,yayılır...
Çarpa çarpa, vura vura...
Dalgalar ölüm kusar....
İnsan bataklığının,
En sığ yerinde...
Ayakkabımın burnunda bir delik,
dünyaya bakıyor.
Zaman denilen o huysuz at
arkamdan nallarını çakıyor.
Ceketimin astarında
unutulmuş bir sonbahar,
Çırılçıplak şiirler yazmak istiyorum
Krala çıplak diyemediğim geceler
Alevin gölgesinde dans eden kelimeler
Çıplaklık aşk değil, utanç bu gece
Şiire dökülmüş birkaç hece
Bir garip ölüyor sessizce
Dışarıda yağmur var
İçimde bir bahar
Sensizliğe kapadım gözlerimi
Sesini duyuncaya kadar
Israrcı sevgilinin dudakları
Bedenimi ıslatırken
Eski bir duvarın çatlağındayım,
ne tam içerdeyim
ne dışardayım.
Rüzgâr saçlarımı kökünden iter,
ben bu masalın neresindeyim?
Eşyanın kalbine dokundum gece,
Dün çok konuştun biraz sus
Dudaklarımdaki gülüş
Yalnızlıktır,
Eşlik eder acı bükülüş
Ben yalnızlık diyordum,
Sense sen
Gün gelir, uykular, zaman sızlaşır
Rüyalarda duyarsın, bir öpücüğü
Gün gelir, ağlayamazsın
Bir güle bakarsın
Gün gelir, gül sana bakar
Eğer konuşmak mantık ise,
Gözlerime bakma, gerek yok
Eğer tüm hikayemiz bitmişse,
Konuşma sus artık, gerek yok
Ruhun, gözündeki ışıltıdan uzak
Bir umutla çıktım yola umutlarım yolda kaldı
Gözlerime yerleşen sevda aşkınla darda kaldı
Geri dönmem dedim dilimde yemin
Allah şahidim bir daha da dönmedim
Gecen gündüz olmasın huzur seni bulmasın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!