Yav, ben yapmacık insanım, yaklaşmayın bana.
Seviyor gibi yapar, sizle dalga geçerim.
Ben anlamam, sizi boşuna kendinizi anlatmayın.
Çok konuşur, sizi dinlemez, canınızı sıkarım.
Ben kötü biriyim, en iyisi mi uzak durun benden.
Lafta beni çok seversiniz.
İş ciddiye gelince neredesiniz?
“Seviyorum” der, yanıltırsınız.
Kendinizi kandırdığınız yetmez gibi,
Beni de kandırmaya çalışırsınız.
Bazen sevince, bazı şeyleri görmezden gelirsin,
İşte bazen sevince, yanıldığını da göremezsin.
Ve bazen sevince, sevildiğini zannedersin,
Ve bir gün, belki geç olur, yanıldığını fark edersin.
Sevdiğinden eminsindir, bir süre sonra anlarsın,
Sahip çıkamadın acılarıma,
Bir acı da sen ekleyip,
Bıraktın beni kör karanlıklarda.
Sahip çıkamadın saf sevgime,
Bir darbe de sen vurup çekip gittin.
Çocukken tek düşüncen eğlenmek:
Arkadaşlarınla oyunlar oynamak,
Komşularda çörekler, tatlılar yemek,
Dışarıdan oyun için eve gelmemek.
Gençken tek düşüncen gezmek:
Kıvırcık saçlarıma aklar düştü,
Dün dost olanlar bugün bana küstü.
Birçok insan bu aralar gözümden düştü,
Bunu fırsat gören akbabalar başıma üşüştü.
Ben çok savaştım ama artık yoruldum,
Bana yaşattıklarından sonra gülebilirsen,
Helal olsun derim sana.
Benim ahımı aldıktan sonra mutlu olabilirsen,
Tebrikler dilerim sana.
Zaman işte;
Kimine ilaç, kimine zehir...
Aslında sabredene ilaç da
Sabredemeyene zehir.
Sabreden iyileşir de
Sabredemeyen zehirlenir gider
Öyle insanlar tanıyacaksınız ki,
Öyle yüzler göreceksiniz ki,
Öyle yalanlar duyacaksınız ki,
“Niye bitmiyor?” diyeceksiniz.
Bazen çok sevileceksiniz,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!