Gecenin bir yarısı, burnuma kokun geliyor.
Derince çekiyorum kokunu ciğerlerime.
Bu nasıl bir aşk kokusu, göğsüm kabarıyor.
Aldığım her nefes huzur veriyor bedenime.
Eyy bebekliğim, mızmızlanan bebek,
Senin kadar ağlamıyorum artık.
Eyy çocukluğum, herkese inanan çocuk,
Kimseye senin kadar inanmıyorum artık.
Ey gençliğim, o güçlü hırslı genç,
Ben sen sevgimi gör diye
Çok çabaladım, sevgili.
Ama sen her defasında kendini
Görmemeye, inanamamaya kodladın.
Belki de
Hayaliyle uyuyup,
Hayaliyle uyandığım kadın (adam),
Sevgisine sımsıkı sarıldığım,
Sesinin sıcaklığıyla ısındığım,
Göğsünde sevgimi yatırdığım kadın (adam),
Hoş geldin hayatıma, sevdiğim, hoş geldin.
"Dost" demek yetmez bu gönül bağına,
Sen beni huzur, ben seni can bildim.
Düşmüşken bu sevdanın en saf ağına,
Ben senin ruhuna, özüne geldim.
✨
Gözlerin... Görmeden sevdiğim o derin kuyu,
Önceki zaman dilimlerinde,
Nasıl özlüyorsam seni,
Şimdi de özlüyorum.
En kötüsü de ne biliyor musun?
Ne sesin, ne de bir resmin var elimde.
İki Yüzüm Var
Gecenin sessizliğinde konuşur iç sesim,
Bazen aşkla yanar, bazen nefretle titrerim.
Bir genç gibi umut dolu, bir anda karanlık,
İki kişi aynı beden, değişir ruhum anbean.
Henüz kimseyi sevemedim,
bir yemeği tatmak kadar,
bir suyu içmek kadar,
bir hayvana dokunmak kadar…
Gökyüzü kadar,
İstanbul'da yağmur yağıyor, sevdiğim.
Ranzamda oturmuş izliyorum.
Senin sesin kadar huzur vermese de,
Kulaklarımı dört açmış dinliyorum.
İstanbul'u seller götürdü, sevdiğim.
Bir gün bu dünyadan göçüp gidince,
Arkamdan ağlayan olacak mı dersin?
Bir gün bu şehre veda edince,
Beni hatırlar mı bu şehir dersin?
Gitmek değil de kalmaktı zor olan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!