Ali Admış Şiirleri - Şair Ali Admış

Ben sizi sevdiğimden eminim de,
Sizin beni sevdiğinizden şüpheliyim.
Ben de sevgi kavramı farklı işler;
Beni, benim gibi sevene rastlamadım.

Aslında nasıl sevileceğimi açıklamayacağım,

Ben sana “seni seviyorum” diyemedim sesimle,
İçimdeki en güzel duyguları ifade edemedim.
Sana olan saf ve temiz aşkımı dile getiremedim,
Bundan dolayı hatalıysam senden özür dilerim.

Ah, kalbim sızlıyor; sensizlik beni çok zorluyor,

Seni sevmek, başlarda çok umutlu;
İlk görüşümde, kalbim çok huzurlu.
Yan yana iken, yüreğim heyecan dolu,
Aklıma her geldiğinde, en güzel duygu.

Seni sevmek, herkese meşgul olmak;

Her hayatıma giren kadını ruh eşim sanmam;
Sanılgılar ve yanılgılar ile kala kalmam.
Ve seni uzun uzun düşünüp de dalmam;
Sensizliğin acısıyla öylece yanmam.
Gelecek misin? Ne zaman gelirsin?

Bu kaçıncı gecedir, ciğerlerimi
Sigara dumanıyla zehirlendiğim?
Bu kaçıncı gecedir,
Yokluğunla kavga edişim?
Bu kaçıncı,
Uykusuz geçirdiğim gecem?

Serkan abim,
Yine mi o loş ışıkta,
Yine mi o aynı masada,
Kadehin içinde erittiğin geçmiş zaman?
Biliyorum, her yudum
Bir köprü yıkımı, bir duvar örülüşü.

Sevdiğim kadar sevip,
Yandığım kadar yanıp,
Özlediğim kadar özleyip,
Bir ömür boyu bekler misin?

Gözlerime bakıp da görmeyi,

Seni seviyorum, kim olduğunu bilmeden.
İçimde bir yerlerde bir umut kıvılcımı.
Senin beni sevdiğini biliyorum; kimsin?
Acını çekiyorum, mutluluğunu yaşıyorum.

Seni bulamadım hala, sen neredesin?

Hiç konuşasım yok, seni sevesim var,
En masum halimle karşına çıkasım var.
Bakışlarımla gözlerine anlatacaklarım var,
En durgun ruhumla saatlerce susasım var.

Gözlerinin bebeğini ağlatma,

Daha önce de yürüdüm bu yollarda, bileklerimde zincir.

Sevdim, inandım, her düşüşümde acıdan titredi demir.

Bağlandım, hem de nasıl, kök saldım sanırken bir yerde,