Ben sevdim,
Hem de içimde saklamadan,
Kelimelerimi korkuların ardına gizlemeden.
Sevdiğimi söyledim,
Duygularımı bir bir önüme koyup anlattım.
Daha önce de yürüdüm bu yollarda, bileklerimde zincir.
Sevdim, inandım, her düşüşümde acıdan titredi demir.
Bağlandım, hem de nasıl, kök saldım sanırken bir yerde,
Yalan olduğunun farkına varıp,
Kendi kollarımla kendimi sarıp,
Senin olmadığın yerlere varıp,
Tövbe ediyorum sevmeye.
Senin beni sevdiğini sanıp,
Saçlarından seveceğim seni,
Gözlerinden vurulacağım sana.
Ten rengine hasret kalacağım,
Seni de eminim çok seveceğim.
Yalansız, yasaksız, tuzaksız sevdalanacağım.
Ben şimdi, hayatınızdan gitmiş olabilirim.
Gittim diye, sakın kızmayın bana.
Kalmam için çok bahane aradım.
Çok zorladım kendimi, hayatınızda kalmak için.
Lakin, ben bir sebep, bir neden bulamadım.
Seni dost, kendimi sadık sandım oysa,
Ne sen dost olabildin, ne ben sadık kalabildim sana.
Harcadık boşuna güzelim zamanı,
Belki sen oyalandın canice, ben ise tükettim kendimi uğruna.
Hiç olan varlığına ne çok anlam yüklemişim,
Severek gitmeyi, severken gidenlere sor.
Ağlamadan mutlu olamayanlara sor.
Kalmak için sebebi kalmayanlara sor.
Çok merak ettiğin beni, onlara sor.
Bu hayatta her zorlukta ayakta duranlara,
Gözlerinin bana yabancı olacağını,
Sözlerinde benim hiç olamayacağımı,
Varlığının benden uzaklaşacağını,
Hiç beklemezdim; şimdi tamamen bitti.
Seni sevip de sevilmeyeceğimi,
Seni her an aklımda tutar, saklarken,
Sen nasıl bu kadar rahatydın, anlayamıyorum.
Ben seni bu kadar saf ve temiz severken,
Sen nasıl bu kadar kalpsiz ve vicdansızdın?
Ben her gece seni düşünmekten yatamazken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!