Şu an nerede olduğunu, hangi pencereden dışarı baktığını ya da hangi yorgunluğun içinde dinlendiğini bilmiyorum ama varlığını ruhumun en derininde hissediyorum. Seni hiç görmeden, sesini tek bir kez bile duymadan bu kadar çok özlemek nasıl mümkün olur, inan ben de bilmiyorum. Kalbimde sadece sana ayırdığım, kimsenin girmesine izin vermediğim kocaman bir oda var; içini senin için biriktirdiğim güzel sözlerle, dualarla ve sabırla süsledim. Hayatımı gözümü kırpmadan ellerine bırakacak kadar büyük bir inançla seni bekliyorum. Belki bugün, belki yarın... Ama bir gün, sanki yıllardır birbirimizi tanıyormuşuz gibi bir gülüşle karşıma çıkacağını biliyorum. O an gelene kadar, senin için kendime ve sevgimize çok iyi bakacağım.
Seni beklemek, hiç görmediğim bir denizin kıyısında
Güneşin doğuşunu gözlemek gibi bir şey.
Rüzgar esse, kokun gelir mi diye soluğumu tutuyorum,
Yağmur yağsa, senin sesinle mi iner toprağa?
Henüz adını bile bilmediğim, ey en büyük hasretim.
Bir yanı eksik hikâyenin,
Büyütemediğim o yarım nefes yüzünden.
Kuramadığım bir yuvanın gölgesi,
Peşimde, her güzel kapının eşiğinde.
İşte bu yüzden, doğru dürüst bakamadım,
Bahara, yeni yeni çiçek açan ağacın altında,
Yeşil çimler, rengârenk çiçekler üzerinde,
Kare şeklinde, el ile dokunmuş bir kilim üstünde,
Bu kadar güzellik içinde seni düşünüyorum.
Gök masmavi, bulutlar parçalı bembeyaz,
Gecenin bir yarısı, burnuma kokun geliyor.
Derince çekiyorum kokunu ciğerlerime.
Bu nasıl bir aşk kokusu, göğsüm kabarıyor.
Aldığım her nefes huzur veriyor bedenime.
Eyy bebekliğim, mızmızlanan bebek,
Senin kadar ağlamıyorum artık.
Eyy çocukluğum, herkese inanan çocuk,
Kimseye senin kadar inanmıyorum artık.
Ey gençliğim, o güçlü hırslı genç,
Ben sen sevgimi gör diye
Çok çabaladım, sevgili.
Ama sen her defasında kendini
Görmemeye, inanamamaya kodladın.
Belki de
Hayaliyle uyuyup,
Hayaliyle uyandığım kadın (adam),
Sevgisine sımsıkı sarıldığım,
Sesinin sıcaklığıyla ısındığım,
Göğsünde sevgimi yatırdığım kadın (adam),
Hoş geldin hayatıma, sevdiğim, hoş geldin.
Önceki zaman dilimlerinde,
Nasıl özlüyorsam seni,
Şimdi de özlüyorum.
En kötüsü de ne biliyor musun?
Ne sesin, ne de bir resmin var elimde.
İki Yüzüm Var
Gecenin sessizliğinde konuşur iç sesim,
Bazen aşkla yanar, bazen nefretle titrerim.
Bir genç gibi umut dolu, bir anda karanlık,
İki kişi aynı beden, değişir ruhum anbean.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!