Ağlama, gözlerim, ağlama gidenin arkasından.
Kanlanma, gözlerim, kanlanma seni sevmeyen için.
Ağrıma başım, ağrıma, seni düşünmeyen biri için.
Rahatla, yüreğim, rahatla; değmez, boşa sıkışma.
Giderim demiştim, gittim ama senden değil.
Sesin nasıl gelir kulaklarıma, acaba?
Neredesin şuan; okuyor musun, yoksa çalışıyor musun?
Neler yapıyorsun… bilmiyorum.
Çocukluğunda hangi sokaklarda kirlettin elbiseni?
Okulda hangi sırada oturdun?
Seni gözümden sakınacaktım,
Tüm sevgimle sana sarılacaktım.
Ben, o gözlerinde kaybolacaktım.
Biraz sevseydin, sevseydin beni.
İsteseydin, seninle bir yuva kuracaktım.
Yazdım dertlerimi boş sayfalara,
Anlattım sıkıntılarımı sağırlara,
Gösterdim kendimi kör insanlara,
Anlamadılar, duymadılar, görmediler.
Koydum ayağımın altına tabureyi,
Yorgunluk,
Kemiklerime işleyen bir sızı,
Hayat değil, bir enkaz bu taşıdığım.
Bitkinim. Kelimeler yetmiyor.
Gözlerim sadece iki kol arıyor,
Bedenimi saracak,
Ah, bu geceler, yok mu bu geceler?
Israrla bir türlü uyumayan şu bedenler.
Of, şu sessizlik, yok mu şu sessizlik,
Düşüncelerin birbirine girdiği şu saatler.
Beyni o kadar yoruyorsun ki,
Kurbanı olduğum bir sevdanın kansızlığı,
Çok sevmenin sonucu çektiğim yalnızlığı,
Onunla birçok kez hayal kurduğum yazlığı,
İçinde balık tutmaya çabaladığım bir sazlığı.
Onu düşünürken elime kağıt kalemi aldığım,
Ne adım atacak halim var,
Ne de seni sevecek cesaretim.
Ne savaşacak gücüm var,
Ne de kazanacak mühimmatım.
Bir pazar sabahına daha sensiz uyandım.
Pazar gününün sevinci var içimde,
Bir de bitmek bilmeyen özlemin…
Bu pazar da yoksun, güzel gözlüm.
Bir pazar sabahına daha gözlerimi açtım.
Gözlerimden dökülen yaşlar da senin eserin.
Bu dünyada ne eşin var ne de benzerin.
Sen yanımda olsaydın, belası olurdum kanserin.
Yoksun, güzelim, yanımda yoksun.
Sessizliğimi bozan büyülü bir varlıktın.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!