Birden bire âşık olasım tutuyor,
Ne yapacağımı bilmediğim bir anda
Değişik değişik hareketlere bürünüyorum,
Duygulardan duygulara bürünüyorum.
Kendi kendime gülüyorum,
Bazen bir bahar dalı gibi çiçek açtık,
Bazen fırtınada savrulan kuru bir yaprak...
Mutluluğu paylaştık soframızda,
Acıyı ise tek başımıza sağaltmaya çalıştık.
Yol uzun, menzil çetin,
Biz bu yola hep "insan" diyerek çıktık.
Gözlerinde görüyorum, o ince perdeyi;
Biliyorum, sen de benim gibi yorgunsun.
Gerçek aşkın, o saf, yalın sevginin,
Ve kırılmaz bir sadakatin peşindesin.
İşte tam burada kesişiyor yolumuz;
Sabahları yorgun uyanıyorum.
“Uykunu alamadın mı?” diyorlar…
Gözler kapansa da beynim uyumuyor.
Kafamın içinde tanımadığım yüzler,
tanımadığım sesler, nesneler…
Gönlümde kor gibi yanan, küllenmeyen aşkın,
İçimde kulaklarına varamayan hislerim var.
Sen benimle yaşarken geçmeyen hasretin,
Düşünürken seni akıttığım gözyaşlarım var.
Yaşanan onca şeye ihanet etmeyen bir ben,
Sevmeyi bilmeyen kalplerde neylersin?
Ne diye kalbini böyle meşgul edersin?
Gerçi sen acı çekmeyi çok seversin,
İstenmediğin yerlerde ne gezersin?
Kalbim seni çok incittiler,
Ellerin uzansa bana, tutacak kadar;
Gözlerin yaşarsa, yanağına silecek kadar;
Ağzını açsan, ses olacak kadar...
Başka sevdim seni be!
Kızgınlığını dinginletecek kadar;
Her yazdığımı yaşamadığım gibi,
Her yaşadığımı yazmamam gibi,
Senin varlığınla yokluğun aynı gibi,
Bir varsın bir yoksun, anlamamam gibi.
Gibilerle dolu bir hayatın dibi,
Bazı ayrılıklar hiç buluşmadan gerçekleşir,
Tıpkı sen ve benim vedam gibi.
Üzgün iki ruh, korku dolu iki kalp;
Biri giderken, diğerinin dur dememesi gibi.
Aynı yönde ilerlerken şerit değiştirdik,
Bazı sözler vardır, ciğer yakar;
Mesela en sevdiğin birinin sana
Güvenmediğini söylemesi gibi,
Veya sana inanmadığını söylemesi.
Sevgine inanmaz!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!