dedeyle torunu
birbirlerinin başuçlarında oturuyorlardı.
pencereden dışarıda
yağmur var gücüyle boşanıyordu.
bu dede,
delikanlı addetisi torunundan
Kızgın çölde yürüdüler
Havadan, özel uçakla geçerken ücra ülkeleri
Rüzgarında elle kavranılamayan kanter zamanın
İndi sonra, bir vakit, hepsi;
Hüseyin Çağlayan ve mankenler dışarı çıktılar,
Değerli; kıs kıs gülüyor o çizgi filmden, uzaktan özlemi izlerken …
(Küçük Tweety’nin Sylvester’i –peşinden- koşturması gibi)
Hoş, ama kedileşen ben oldum.
Annem de severdi izlerken değerliyi.
Uzaktakiyle anlaşırlar, anlaşmışlar.
Sessiz, kabullenmiş; ‘bir kişi’ yok..
Adını koyamadım hala,
sen nesin, kimsin,
sen beni çok üzüyorsun.
bunca yıl beni tanıdın,
ama iteledin; ne yapmayı
kazanmayı umuyorsun.
Mutluluğa giden dehlizler vardır,
karanlığın en kuytuya beşik.
Gün karartanı cinsinden hayatın,
ama solmasına muvaffakiyetsizlik.
Ve korku, bir geçiş-dizanteri;
köprülerin sağlamsa dönme geri.
Öngörülemez bir anda tavşan dağlaştı;
içteki pınar dağa küstü,
bekleyişler bile hafifledi.
örümceğin nadas ipi,
kudretli çeliğin dahi kaldırdığından.
eh, sen sallan yuvarlan, örümcek maymunu
Where were you when I fell from grace?
neredeydin sen ben zerafetten düştüğümde?
A frozen heart an empty space
donmuş bir yürek bir boş alan uzay
Something's changed and it's in your eyes
Yok edeceğim o görselliği, yok edeceğim bu dünya yüzünden, geri dönüşsüz yok edeceğim onu bu yüzeyden.
Ve yeraltına hızmalanan -zan altındaki manastır ile kendi özerk kutsal bakire- Kutsallar daha okumaya
Dualar başlayacak. Ama bir faydası olmayacak. İşleyen demir Sezar’ın ünlü kafatasında, ve onun parşömeninde
Zırhın metaliyle savaşın, ışıldamayacak. Duaya sığınan bir kuru kalabalık, netamesidir o tanındık beşiğin
Ki hasta olana ilaç verilir. Ama en güzeli iyileşmektir. Bir üzüntü, bir kahkahaya umut verici idiyse,
Gelen kahkaha ömür boyu deneyim devşirici ve en has haz vericidir. Yereceğim bilinçli saklı kalan maskeleri
Yanıp sönen
bir tek yön eşiğinde statik usulü koca şato,
aklın himayesindeki duygu krallığında...
Ve önceden betonlarda garajda gördüğün ağaçlar,
sonradan da
karşına çıkacak olanlar...
-
Nilgün Budak
-
Aynur Özbek
Tüm Yorumlaryeni tanımaya başladığım bi kimlik.. şiir başlıklarını ilginç buluyorum. konular da öyle.. edebi yorum yapmak istemiycem bi şair gibi geldi şimdilik bana. çünki edebi olmak amacıyla yazmıyor sanki.. derdi içini dökmek, derdi bilgileri ve ideallerini paylaşmak gibi geldi.. eh.. şimdilik bu kadar.. se ...
KARMAŞANIN ŞAİRİNE;
Yaşam pek çok farklı gibi görünen alanıyla bile birbiriyle ilintilidir. Senin pek çok farklı ürününde (şiir ve deneme yazılarında) bu bakışı kavrayabilen bir yerden ele aldığın, konuları böylesi bir mercekten bakarak gözden geçirdiğin, olguları birbirine katıp sonra yenid ...