Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Johnny boy; don’t believe, just know cos ‘tis not aflying crow

-

Mars’ta beliren kanallara yüz belirteci oldu asıl;
Nasıl ayırt edersin kendini, bu değil uzaklaşmak..

Adam çıkardı kuşları kafesinden.
Muhabbet kuşları veya kanaryalardı.
Gülümsedi onlara ve koyuldu işine:
Kuşları insanlara sergiliyor
ve onları daha büyükçe,
bonibon şekeri gibi renkli

Bilmiyorum İki, üç ya da üç dört şey;
bildiklerimle yetinmiyorum.
*

Özgür olundukları için mi koşuyorlar bunca?
What the f? ** are we, Lennie? *

Ölmüşün,

artı değerler verene dek;
içli dışlı olmak cesediyle...

Olay tabloidde son nokta!
U dönüşleri efsanesi'nde
'parmak cocu yazdı pamu prenses masalını ama öncesinde pamuk prensesti o yani sleeping beauty uyuyan guzeldi. sonra canlanıverdi pamuprenses oldu parmak cocuk parmak cocu olunca.
ama beyaz atlı prens de beklememıs pamuk prenses, yaylaya cıkmıs at kosturmus, o derecede cesurmus, mertmis'

(her zaman aynı..

bir şiirken
bir kaç değildir.
ancak nicelik sığmaz
ve öldürür.

sonra kaldırır

Hayat oksa,
ölüm yoktur.

Ama sen gerçekleri ne
bilirsin Iago!
Anlatılsa anlamazsın,
anlamazsın dinlesen!

‘Konuşan-kanatlı balık’ dut ağacında göründü
Ve ‘koç başlı-yunus’ bunu gördü;
Gözünde doğanın, betonarme’nin-tersi’nde: düz’üz-düz’ünde:
… Sümela Manastırına çıkan ağaçlar basamak yükseltirkendi;
Muhteşem Süleyman türedi, (Estese Coleridge’nin
‘Dans eden kayalarının arasında’,

Üzüm bağlarından yapılma içindekiler şarap şişesinin
bulaşan kanına kırmızının ile ateşten yapılma külçe som altının;
işte o kadının öpüşünde kan kırmızı, o dudaklarda ve
o sapsarı saçlarda işte, ah onun rüzgarda savruluşu,
ay ışığında 'tarihin derinliklerinden kutsal cüceler'e
duyuran sesini ve yalvarıp yüzeye cançıkartan