Ey özgürlük diyerek, bangır, bangır bağıran;
Hür mü sandın kendini, yaşıyorken esaret?
Ey düştüğü vartaya, halkları da çağıran;
Hür olmayı istersen, göster biraz cesaret!
Kim nefsine tabiyse, o kölenin hasıdır!
Kalp sarayı verilemez kiraya
Çünkü onun sahibi var ezelden
Tüm mahbuplar girseler de sıraya
Sen vazgeçme o hakiki güzelden
Sırça köşke arıyorsan bir sultan
Aman dostum sen, sen ol; kanma sakın dünyaya!
Zira dünya hem mekkar hem de gayet gaddardır!
İstemezsen kalmayı, Hak yolunda sen yaya?
Bu hususta son dinde, her kul için had vardır.
Ne kadar da süslense, dönme ona yönünü!
Deyip beyim paşayım;
Deme haddim aşayım!
Sende bir kulsan bayım;
Kendine gel kendine!
Yönel artık sen dine!
Çok ıradın dininden!
Kendine gel Abdullah!
Vazgeçip o kininden;
Kendine gel Abdullah!
Hayra değil şu gidiş?
Kendine gel bey baba!
Yakışmıyor bu haller!
Zıt gitme ki kitaba;
Çok artmasın veballer!
Her eylemin anormal;
Yolcu iken şu arzda;
Mukim gibi davranma!
Sevk var ise bir tarzda;
İstisnası var sanma!
Bir yasayken gidişler;
Zaman ahir zamansa, dikkat eyle adım’a!
Çünkü asrın fitnesi, sandığından daha bet!
Bir zamane olup da, leke sürme adıma!
Yoksa nar’a girersin, bil nefsim ilelebet!
Zaman ahir zamandır ve ekserler gaflette.
Niçin geldin bu dünyaya;
Bilmiyorsan yazık sana!
Etmiyorsan bundan haya;
Yazık sana yazık sana!
Kul değilsen yaratana
Onca ömrü, ettim ise ben heder
Yazık bana, ayıp bana, yuh bana!
Demediysen ahirette Rab ne der
Yazık bana, ayıp bana, yuh bana!
Dini koyup, boş laflara baktıysam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!