Devamdadır deforme!
Yoksa bu bir zillet mi?
Nereyedir şu erme?
Millet miyiz illet mi?
Bu ne menem teali?
Muhtaç ise bir insan, sohbet için yâran’a;
Her canı sıkıldıkça, gitsin derhal kur’an’a.
Korkuyorsa zalamdan ve lazımsa nur ona;
Ben derim ki o onu, sorsun yine Kur’an’a!
Mülk sahibi Rahmanken, ne sendeki bu tavır?
Sen ki yalnız bir kulsun, haddini bil haddini!
O mu dedi temlik et, nefsin için saç savur?
Haini sevmez Allah, doğru oku hak dini!
Her ne varsa uhdende, emanettir emanet!
Hele eğleş birader, söyler misin ne derdin?
Şu manasız telaşla, sen kendini pek gerdin.
Çıkıp biri dese ki; derdin sana dermandır;
Merak ettim o zaman, acep ona ne derdin?
Sakın takma kafanı, her dünyevi nedene!
Nasıl kandın bilmem ki, cahillerin sözüne?
İşi gücü bırakıp, düştün onun izine.
Onca yıldır ararsın ve sorarsın mutu da;
Ne yazık ki o hala, poz vermedi gözüne.
Dedim sana kaç defa, yanlış diye adresler!
Haktan ise şayet din;
Derler ona bil hak din
Değil ise muharref;
Der salatı, illa din!
Namaz yoksa bir dinde;
Dört cihete dön de bak!
Neler vermiş sana Hak?
Olmasan da tam elyak;
Nankör olma ey beşer!
Nankörler nar’a düşer!
Müştak isen rızaya;
Getir nefsi hizaya!
Hislerine kanıp ta;
Koyma işi kazaya!
Okuyup hadis ayet;
Mümkün olsa dönebilsem geri de;
On sekizde karar kılsam diyorum.
Yaşlılığı koyup kırk yıl beride;
Ölene dek öyle kalsam diyorum.
Ne inmişse vahiy ile Allah’tan
Yatırmadan yatak yorgan
Unutmadan seni bir an
Elde tespih dilde Kur’an;
Al canımım benim Rabbim!
Bunamadan kulun fakir
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!