Çok küçüldü iriler
Meyyitleşti diriler
Kıydı bize biriler
Büyü gayri de evlat;
Şu işlere bir el at!
Bu zamanda mü’min olmak, sandığından zordur kardeş
Çünkü şartlar gayet ağır ve de riski vardır kardeş
Senin derdin gerçek mü’min, olmak ise şayet dostum;
Bu devirde dindar olmak, avuç içre kordur kardeş
Fani ise mahiyeti dünyanın
Hemen ondan, el eteği çekmeli
Sonu betse, onlu düşün hülyanın
Küllüsüne bence resti çekmeli
Az kalmışsa çarşısında hayırlı
Bu ne tavır ey hoca?
Ne emretti o loca?
Fazla kayma da uca;
Haddini bil haddini!
Had bilmezin yok dini.
Bürhan iken elde Kur’an;
İmkân var mı yanılmaya?
Kul okurken onu her an;
Nasıl etmez Haktan hayâ?
Furkan iken onun adı;
Geldi geçti koca ay;
Bu son fırsat unutma!
Bari şu kandili say!
Bu son kandil unutma!
Neden niçin ve niye?
Niyetinden yok şüphem
Ama tavrın çok müphem
Vurmaz isen nefse gem
Yola gelmez be kızım!
Var belli ki inancın
Canın cennet istiyorsa arkadaş;
Sor soruştur öğren onun yolunu!
Ve o yola çekinmeden koyup baş;
Sevk et ona her Allah’ın kulunu!
Sırf taleple hallolsaydı bu husus;
Sınavdayken şu diyarda;
Zor mu geldi cefa gönül?
Bir yolcuyken sen bu dar’da;
Tek isteğin sefa gönül?
Ölümlüdür cihan madem
Bir kalp vermiş yaratan, sevsin diye kendini
Cahil Hakkı es geçip, âşık olmuş faniye
Nasıl yapar bunu kul, hiç görmeden son dini?
Ama ekser yaparak, asi olmuş Sani'ye.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!