Koyup türlü şirki sen;
Tevhide gel tevhide!
Gerçekten mü’min isen;
Tevhide gel tevhide!
Yol verip her ilaha;
Tereddüde yok mahal;
U dönüşü yap derhal!
Yoksa seni ötede;
Nara sokar bil bu hal!
Sanıp kendin tek beter;
Her insanım diyene, olur vermek bir hata
Zira ekser âdemler, insan olamaz kat’a
İnsanlık büyük makam, herkese olmaz nasip
Azami gayret gerek, çıkmak için o kata.
Şayet maddi rütbeyle, ölçülürse seviye
Tekellümü hep boşsa;
Telaffuzu na-hoşsa;
Yani o hep bi-hoşsa;
Vah dillere, dillere!
Yabanlarsa niyaza;
Gece gündüz üflesen de, asla kat’a sönmez o şems!
Hiç boşuna helak olma, izin vermez onu yakan!
Öyle azim bir şems ki bu din, sönük kalır yanda güneş;
Onu yıkmak istesen de; fırsat vermez ona bakan!
Din yerine tabi kılma zanlara!
Doğru tarza kail eyle Allah’ım!
Gece gündüz şevk doldurup anlara;
Baştan gafı zail eyle Allah’ım!
Hakkı sevdir, hakkı yaşat fakire!
Onu Hakka uydur da;
Uyma ona Abdullah!
Ve de her tür hayır da;
Koyma sona Abdullah!
Kendin ona bin ama
Uyan artık ihtiyar!
Değil hayat sana yar!
Madem yaşam fanidir;
Şu gönlünü bir uyar!
Kendine gel ihtiyar!
Neden Tayyip diyorsan?
Dinle beni arkadaş!
Halkı sevip sayarsan;
Yapma onla hiç savaş!
O, bizlerden bir erdir
Sulta kurdu üstümde, nefs denilen canavar
Sevk ediyor fakiri, son süratle cahim’e
Şu koskoca dünyayı, etti namert bana dar
Şikayetim var ondan, Rahman ve de Rahim’e.
Ben bıktım o bıkmadı, asla kat’a savaştan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!